روابط عمومی دانشگاه شیراز
سه شنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۷
عرض تبريك ولادت با سعادت بانوي صبر و ايثار، حضرت زينب (س)

پنجم جمادى‌الاول، سالروز ولادت با سعادت كوه سترگ صلابت، بانوي صبر و ايثار، حضرت زينب (س) و
روز پرستار، مبارك و خجسته باد


روز پنجم جمادي‌الاولي در هر سال، روز مباركي مي باشد؛ ميلاد با سعادت اسوه‏ي صبر و پايداري، حضرت زينب عليهاالسلام كه روز پرستار نام گرفته است. در اين روز، بانويي پا به عرصه‏ي وجود نهاد كه آموزگار ايثار و فداكاري بود. او بزرگ پرستاري مي‏باشد كه در سال‌هاي گوناگون حيات خود، از پنج امام بزرگوار، پرستاري كرده است؛ حضرت علي (ع) به هنگام ضربت خوردن؛ امام حسن مجتبي (ع) در هنگام مسموميت؛ امام حسين (ع) در لحظات تنهايي و غربت؛ امام سجاد (ع) در رويارويي با سوز تب جانسوز و از امام محمدباقر (ع) به همراه كودكان صحراي كربلا. نام زينب، اين پرستار جاودان هميشه‏ي تاريخ، همواره بر تارك زمان مي‌درخشد و همگان را به ياد صبر، مقاومت و ايثار مي‌اندازد.
حضرت زينب كبرى عليهاالسلام در روز پنجم جمادي‌الاول سال پنجم يا ششم هجرى قمرى در شهر مدينه‏ي منوره متولد گرديد و جهان را به قدوم خويش مزين فرمود.
نام مبارك آن بزرگوار زينب و كنيه‏ي گراميشان ام‌الحسن و ام‌كلثوم و القاب آن حضرت عبارتند از: صديقه‏الصغرى، عصمه‏الصغرى، وليه اللّه العظمى، ناموس‏الكبرى، شريكه الحسين عليهاالسلام و عالمه‏ي غير معلمه، فاضله، كامله و ...
هنگامي كه وجود مقدس زينب كبري (س) متولد گشت، امام علي (ع) خدمت پيامبر اكرم (ص) رسيد و عرض كرد: يا رسول الله! خداوند متعال دختري به دخترت عطا فرموده است، نامش را معين فرماييد. فرمود: اگرچه فرزندان فاطمه اولاد من مي‌باشند، لكن امر ايشان با پروردگار عالم است و من منتظر وحي هستم. در اين حال جبرئيل نازل شد عرض كرد: يا رسول الله! حق تو را سلام مي‌رساند و مي‏فرمايد: نام اين مولود را زينب بگذار؛ زيرا اين را در لوح محفوظ نوشته‌ايم. رسول اكرم (ص) قنداقه‏ي آن مولود گرامي را طلبيد و به سينه چسبانيد، ببوسيد و نامش را زينب نهاد و فرمود: به حاضران و غايبان امت، وصيت مي‌نمايم كه حرمت اين دختر را پاس بدارند. همانا كه او به خديجه‏ي كبري (عليهاالسلام) شبيه است.
فصاحت و بلاغت
كلمات و فرمايشات گهربار آن حضرت در خطبه‌هايى كه از آن حضرت روايت شده، خود قوي‌ترين دليل بر كمال فصاحت و بلاغت آن بانوى بزرگوار مي‌باشد؛ همان بانويى كه امام سجاد عليهاالسلام در حق ايشان فرمودند: «اى عمّه! شما الحمدللّه بانوى دانشمندى هستيد كه تعليم نديده و بانوى فهميده‌اى هستيد كه بشرى تو را تفهيم ننموده است».
حضرت زينب (س) بزرگ بانوي جهان اسلام، بيدادگر و ادامه‏دهنده‏ي حادثه‏ي عاشورا و دارنده‏ي دانش‌هاي دو جهان و به گفته‏ي امام سجاد (ع)، «داناي بدون آموزگار و فهميده‏ي بدون فهماننده» بود. الگوي راستين وي، بانوي دو جهان، حضرت فاطمه (س) مادر وي بوده است. زينب (س) در دامان پر مهر و معنويت فاطمه (س) از سرچشمه‏ي معارف اسلامي و قرآني سيراب گشت. رسالت راستين زينب هنگامي آغاز گرديد كه پس از به شهادت رسيدن امام حسين (ع) و هفتاد و دو تن از يارانش با ايراد سخنان آتشين، به بيدارگري مردم كوفه و ستيز با ستمكاران و يزيديان پرداخت.
كرامات
به غير از انوار مقدسه‏ي چهارده معصوم عليهماالسلام، در ميان خاندان رسالت و اهل بيت گرامى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلم، افرادى هستند كه در نزد خداوند متعال داراى رتبه و منزلت رفيع و والايى مي‌باشند و توسل به ايشان، موجب گشايش مشكلات و معضلات امور ديگران است؛ مانند حضرت اباالفضل عليه‏السلام كه حتى در موارد زيادى مسيحيان به آن حضرت متوسل شده و به بركت توسل به ايشان، مشكلاتشان حل گرديده و به حوائج و خواسته‏هاى خويش دست يافته‏اند.
حضرت زينب سلام اللّه عليها نيز بانويى بزرگوار از اين دودمان پاك مي‏باشد كه توسل به آن حضرت براى حل مشكلات بزرگ بسيار تجربه شده و كرامات بسيارى از آن بانوى گرامى نقل گرديده است.
 

 
منبع/نویسنده:
روابط عمومی
 
تاریخ: ۰۳/۱۱/۱۳۹۶   بازدید: ۳۵۰

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)