روابط عمومی دانشگاه شیراز
جمعه ۲۴ آبان ۱۳۹۸
شهادت امام حسن عسكري عليه السلام تسليت باد

شناسنامه امام حسن عسكري عليه السلام
امام عسكري، يازدهمين پيشواي شيعيان، در سال 232 ه. ق چشم به جهان گشود. پدرش امام دهم، حضرت هادي عليه السلام و مادرش بانوي پارسا و شايسته، «حديثه» است كه برخي از او بنام «سوسن» ياد كرده اند. اين بانوي گرامي، از زنان نيكوكار و داراي بينش اسلامي بود و در فضيلت او همين بس كه پس از شهادت امام حسن عسكري عليه السلام پناهگاه و نقطه اتكاي شيعيان در آن مقطع زماني بسيار بحراني و پر اضطراب بود.
از آنجا كه پيشواي يازدهم به دستور خليفه عباسي در «سامراء»، در محله «عسكر» سكونت (اجباري) داشت، به همين جهت «عسكري» ناميده مي شود. از مشهورترين القاب ديگر حضرت، «نقي» و «زكي» و كينه اش «ابو محمد» است. او 22 ساله بود كه پدر ارجمندش به شهادت رسيد. مدت امامتش 6 سال و عمر شريفش 28 سال بود، در سال 260 ه به شهادت رسيد و در خانه خود در سامراء در كنار مرقد پدرش به خاك سپرده شد.
تاريخ زندگاني امام حسن عسكري عليه السلام
خلفايي كه همزمان با دوران زندگي امام حسن عسكري(ع) قدرت را در دست داشتند، عبارتند از:
1.متوكل بيش از چهارده سال؛ (232- 247)
2.منتصر (فرزند متوكل)9 ماه؛ (247- 248)
3.مستعين (فرزند متوكل) سه سال و اندي؛ (248- 252)
4.معتز (فرزند متوكل) حدود چهار سال؛ (252- 255)
5.مهتدي 11 ماه؛ (255- 256)
6.معتمد (فرزند متوكل)23 سال؛ (256- 279)
در زمان اين جنايتكاران مظلوميت شيعه فزوني يافت و بسياري از شيعيان به طرز فجيعي به شهادت رسيدند. شدت ستم چنان بود كه خودكامگان گاه پيكرهاي پاك شهيدان را نيز آماج بي حرمتيهاي خودقرار مي دادند. در اين زمان كانون تفكرات ناب شيعي حضرت امام حسن عسكري(ع) نيز پيوسته مورد آزار و اهانت قرار مي گرفت. هر چند آن بزرگوار نيز چون پدرگرانقدرش به رعايت احتياط و تقيه پاي مي فشرد، ولي شمار جاسوسان به اندازه اي بود كه گاه مراعات همه جوانب احتياط نيز سودمند واقع نمي شد. سبب اصلي اين فشارها و سختگيريها علاقه شديد مردم به اهل بيت (عليهم السلام) و نيز روايتهاي متواتر در باره قائم بودن فرزند امام عسكري(ع) بود.
تولد امام زمان عجل الله فرجه الشريف
حضرت امام حسن عسكري، عليه السلام، در تحليل علل و انگيزه هاي بر خورد شديد حاكمان ستم پيشه با ائمه اهل بيت، عليهم السلام، مي فرمايد: بني اميه و بني عباس به دو دليل شمشيرهايشان را بر ضد ما افراشتند: نخست اينكه، آنها مي دانستند هيچ حقي در خلافت ندارند، و به همين دليل همواره در هراس بودند كه مبادا ما در پي به دست آوردن خلافت و برگرداندن آن به جايگاه اصلي اش برآييم. و دوم اينكه، آنها بر اساس روايات متواتر اين موضوع را مي دانستند كه پادشاهي گردنكشان و ستم پيشگان به دست قائم ما از بين خواهد رفت؛ و ترديدي هم نداشتند كه آنها از جمله گردنكشان و ستم پيشگان هستند، از همين رو براي كشتن خاندان رسول خدا، صلي الله عليه وآله، و از بين بردن نسل او به تلاش وسيعي دست زدند، بدان اميد كه با اين كارها بتوانند جلوي تولد قائم را بگيرند و يا او را به قتل برسانند. اما، خداوند از اينكه امر خود را بر يكي از آنها آشكار سازد پرهيز داشت و مي خواست نور خودش را بر خلاف ميل كافران به حد تمام برساند.
سيره تبليغي امام حسن عسكري عليه السلام
امام حسن عسكري عليه السلام در هدايت مردم و دفاع از اسلام، لحظه اي قرار نداشت. سراسر عمر كوتاه خود را به جهاد و مبارزه در راه خدا اختصاص داد. اگرچه امام عسكري عليه السلام در اوج جواني به شهادت رسيد، ليكن تلاش و مبارزات فراوان آن حضرت در دو جبهه «فرهنگي» و «سياسي»، ثمرات گوناگوني به همراه داشت. در بعد فرهنگي، باعث نجات اسلام از كجروي هاي فكري و بروز عقايد خرافي شد و در بُعد سياسي نيز چهره شوم حكومت هاي عباسي را ـ كه به نام اميرالمؤمنين و يا خليفه مسلمين، رياست مي نمودند ـ آشكار ساخت.
شهادت امام حسن عسكري عليه السلام
«معتمد» خليفه عباسي همواره از محبوبيت و پايگاه اجتماعي امام ابو محمد عسكري(ع) نگران بود و هنگامي كه دانست با وجود همه محدوديتهايي كه نسبت به آن حضرت روا داشته بود، نه تنها از پايگاه مردمي و نفوذ معنوي آن حضرت كاسته نشده، بلكه بيش از پيش محبوب دلهاي مردم گرديده، بر نگراني و وحشتش افزوده شد و سرانجام در صدد قتل آن حضرت برآمد و به شكل مرموزانه و مخفيانه، حضرت را مسموم نمود، و شيعيان را از بهره مندي انوار هدايت آن امام همام محروم ساخت.
فضايل و سيره اخلاقي امام حسن عسكري عليه السلام
هنگامي كه امام حسن عسكري عليه السلام را به يك زندانبان خشن و قسي القلب به نام نحرير سپردند، آن مرد ستم پيشه طبق دستور سركردگان خود بر آن حضرت سخت گرفت و از آزار و اذيتش ذره اي فرو گذاري نكرد. همسر نحرير وي را از اين عمل باز داشته و با يادآوري مراتب عبادت، اطاعت و پرهيزگاري امام، شوهرش را از عاقبت شوم اذيت و شكنجه حضرت عسكري عليه السلام ترسانيده، پيوسته سعي مي كرد كه از فشارهاي نحرير بر امام عليه السلام بكاهد؛ اما سخنان وي نه تنها در آن زندانبان زشت سيرت هيچ گونه تاثيري نداشت، بلكه وي تصميم گرفت حضرت امام حسن عليه السلام را به قتل برساند. او بعد از اجازه از اربابان ستمگر خود، امام را در «بركة السباع» و در ميان حيوانات درنده و وحشي رها ساخت و هيچ گونه ترديدي نداشت كه آن حضرت به ست حيوانات وحشي كشته خواهد شد؛ اما بعد از لحظاتي به همراه همكارانش مشاهده كرد كه امام عسكري عليه السلام در گوشه اي به نماز ايستاده و حيوانات وحشي گرداگرد حضرت با كمال خضوع و احترام سر به زير انداخته اند. در اينجا بود كه امام را فورا از آن محل بيرون آوردند و به منزلش بردند.
اصحاب و ياران امام حسن عسكري عليه السلام
مكتب تربيتي امام عسكري(ع) در دوران خفقان عباسيان شكل گرفت و به يمن وجود امام، بركات ارزنده اي را براي جامعة اسلامي تا به امروز به جاي گذارد و دانشمندان و كتابهاي پرباري را امروز از آن گرامي به يادگار داريم. از جمله دانشمندان و فقهايي كه از مكتب علمي و تربيتي ايشان بهره گرفتند و حتي آن حضرت، برخي از آنها را وكيل خويش معرفي فرمود، عبارت اند از:
احمد بن اسحاق اشعري قمي، حسن بن شكيب مروزي، احمد بن ادريس قمي معلم، حفص بن عمرو العمري، حسن بن موسي خشاب، سعد بن عبدالله قمي، سيد عبدالعظيم حسني، علي بن جعفر خزايي، عبدالله بن جعفر حميري، عثمان بن سعيد عمري، محمد بن حسن صفّار، علي بن بلال و فضل بن شاذان نيشابوري. شيخ طوسي نام يكصد و سه نفر از اين دانشمندان را در باب اصحاب امام آورده است. با توجه به محدوديت شديد آن حضرت و مراقبت ويژه نظاميان حكومت، اهميت اين آمار روشن مي شود و اين، غير از كساني است كه در شهرهاي مختلف اسلامي با پيك و نامه و يا به صورت شفاهي از آن بزرگوار استفاده برده اند.
امام حسن عسكري عليه السلام در آينه ي شعر و ادب
گويا واقعه اي رخ داده است كه بادها اين گونه پريشانند كه رودها اين قدر بي تابانه مي خروشند، كه ابرها ناله كنان مي گريند كه زمين اين قدر احساس غريبي مي كند!
گويا واقعه اي رخ داده است كه صداي بي تابي و ضجه فرشتگان، در آسمان ها پيچيده، كه اندوه و غم، بر در و ديوارها سايه انداخته، كه سامرا سر در گريبان حزن فرو برده!
شايد مصيبتي بزرگ، دامن گير خاك شده است. آه، اي يازدهمين ستاره درخشان عشق! روشناي حضورت را از آسمان سامرا مگير؛ تاريكي، افق هاي پس از تو را تاب نمي آورد.
سايه مهرباني ات را از سر دنيا نگير؛ دست هاي يتيمي خاك، تا ابد به جست وجوي وجود بهارانه ات، در به در خواهد شد.
اگرچه سخت مي گذرد برايت، اگرچه لحظه هايت سرخند و دلگير، اگرچه دورت حصاري كشيدند تا فاصله اي باشد بين تو و دنيا، اگرچه دست هاي «معتمد»ها، تو را پنهان كردند از چشم ها؛ تنها از ترس حقيقت محضي كه از خانه تو برخواهد خاست تا عدالت را در زمين فراگير كند، كسي كه پاره تن تو بود و وارث بعد از تو! سايه ات را از سرِ زمين مگير!

 
منبع/نویسنده:
پایگاه اطلاع رسانی حوزه
 
تاریخ: ۱۵/۰۸/۱۳۹۸   بازدید: ۱۷

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)