روابط عمومی دانشگاه شیراز
یکشنبه ۱۵ تیر ۱۳۹۹
سالروز ولادت حضرت زينب عليها السلام و روز پرستار مبارك باد

برگي هايي از دفتر زندگاني حضرت زينب سلام الله عليها
از تلاقي دو درياي نور و معرفت علي و فاطمه(ع) گوهري پا به عرصه وجود نهاد كه اين نوگل روييده در گلزار عترت، عطر محمد(ص)، خوي علي(ع) و خُلق فاطمه(س) داشت؛ با تولدش فصلي جديد در تاريخ «عفاف» رقم خورد ... . زينب كبري(س) در روز پنجم جمادي الاولي سال پنجم هجرت، بر شاخه وجود فاطمه(س) جوانه زد. معمولا پدر و مادر نام فرزند را انتخاب مي كنند، ولي در جريان ولادت حضرت زينب عليها السلام والدين او اين كار را به پيامبر اسلام جد بزرگوار آن بانو، واگذار نمودند . پيامبر صلي الله عليه و آله كه در سفر بود، بعد از بازگشت از سفر، به محض شنيدن خبر تولد، سراسيمه به خانه علي عليه السلام رفت، نوزاد را در بغل گرفت و بوسيد، آن گاه نام زينب (زين + اب) را كه به معناي «زينت پدر» است براي اين دختر انتخاب نمود.
محيط خانوادگي زينب(س) از لحاظ شرف، فضيلت و انسانيت بي نظير بود. نگين عترت در دامان پر مهر و آغوش گرم علي و فاطمه پرورش يافت و از جدش رسول خدا(ص) فضايل بي شماري اخذ كرد. از همان دوران طفوليت، چهره اي نوراني و باوقار داشت و در حيا و عصمت همچون زهراي مرضيه بود و در شيوايي و فصاحت كلام، همچون علي مرتضي!
حضرت زينب سلام الله عليها، عقيله بني هاشم
زينب(س) دختر اميرمؤمنان(ع) همه جا ثمره خير، بركت، نشاط، ايمان و حقيقت بود. حضرت زماني كه با عبدالله بن جعفر ازدواج كرد، كانون زندگي را چنان گرم و باطراوت نگاه مي داشت كه ديگران از زندگي وي الگو مي گرفتند.
زينب(س) در زندگي شخصي خود وظايفش را به كمال انجام مي داد. آنجا كه مي بايست حق همسري را ادا كند، به بهترين وجه ادا مي كرد و در جائي هم كه بايد وظايف مادريش را به كار گيرد، بهترين مادر بود. پايه هاي زندگي زينب(س) را ايمان، احترام به همسر، مشورت، رسيدگي به فرزندان و آزادي بيان حتي براي كنيزان خانه تشكيل مي داد. روح زندگي در خانه زينب(س) در جريان بود و تمام اعضاي خانواده از يكديگر راضي و خشنود بودند؛ زيرا خداوند از چنين خانواده اي خشنود و خرسند بود.
زينب (س) كه تربيت شده خاندان وحي بود، از اخلاق محمدي و كردار حيدري و صبر و شكيبايي فاطمي درس ها گرفت و بدان عمل كرد. حضرت به كوچك و بزرگ احترام مي گذاشت و هيچ گاه چهره ترش نمي كرد. هميشه در سلام كردن (به بانوان و محرمان) پيشدستي مي كرد و در مقابل مهمان از جا برمي خاست و مقام او را ارج مي نهاد. با اينكه عبدالله بن جعفر شوهر حضرت زينب(س)، از بزرگان و ثروتمندان مدينه بود و در خانه، كنيز و غلام و... داشت؛ اما زينب(س) در كارهاي خانه آنان را ياري مي داد و جوياي احوالشان مي شد تا اگر مشكلي دارند، آن را برطرف سازد.
حضرت زينب سلام الله عليها، عالمه غير معلمه
مراتب علمي و كمالات والاي حضرت زينب(س)، قدرت آن بزرگوار در تفسير آيات وحي، و بيان احكام و فصاحت و بلاغت آن بانو كه بدون ترديد رنگ و بوي فصاحت و بلاغت پدر بزرگوارش را داشته، از شاخص ترين ابعاد وجودي آن حضرت است.
مستند اين ادعا را در چند كلمه از امام سجاد(ع) تقديم مي كنيم:
پس از آن كه حضرت زينب(س) در كوفه، خطبه معروف خود را خواند، امام سجاد(ع) خطاب به آن بانو فرمود: «يا عمه! اسكت انت بحمدالله عالمه غيرمعلمه و فهيمه غيرمفهمه؛ اي عمه! سكوت اختيار كن! تو به حمدالله دانشمندي هستي بدون آموزگار و دانايي هستي بدون ياد دهنده.
با عنايت به اين كه امام سجاد(ع) براساس تعارفات معمولي چنين لقبي را به كسي هرچند به عمه خود عطا نمي كند؛ بدون ترديد، رمز و رازي در عالم بودن زينب بدون معلم و آگاه بودن ايشان بدون ياد دهنده و استاد نهفته است.
حضرت زينب سلام الله عليها، الگوي ماندگار
يكي از چهره هاي برجسته جهان اسلام، به دليل برخورداري از ويژگي هاي منحصر به فرد در تمام زمينه ها مي تواند يك الگو به تمام معني در همه اعصار مطرح شود، حضرت زينب عليها السلام است.
همان گونه كه اين بانوي گران قدر در يكي از حساس ترين برهه هاي تاريخ اسلام، از طريق تدبير و فداكاري و شهامت وانست خطري را كه متوجه كيان اسلام بود، برطرف سازد. امروز نيز بانوان جامعه اسلامي مي توانند از طريق اقتدا به سيره و عملكرد و فضايل شيرزن كربلا حضرت زينب كبري عليها السلام همه دسيسه هاي ناجوان مردانه استكبار جهاني را خنثي نمايند.
جرعه هايي از كلام حضرت زينب سلام الله عليها
حمد و ستايش خداوند را و درود و صلوات بر پدرم محمد و اهل بيت پاك و برگزيده او. اي مردم كوفه! اي صاحبان مكر و خدعه! آيا بر ما گريه مي كنيد؟ هرگز آب ديدگان شما فرو نايستد و ناله هاي شما ساكت نگردد. مثل شما مثل زني است كه رشته هاي خود را نيكو ببافد و سپس از هم باز كند. شما ايمان خود را مايه مكر و خيانت در ميان خود ساختيد و رشته ايمان را بستيد و دو مرتبه باز كرديد. در ميان شما جز خودستايي و تملقي چون تملق كنيزان و غمازي با دشمنان، خصلتي نيست. شما مانند گياههاي زباله دانها هستيد كه قابل خوردن نيستند و به نقره اي مي مانيد كه زينت قبور باشد و از آن استفاده نمي گردد و عذاب جاويدان براي شما آماده شد.
ملازمان حرم
شهر به شهر در آغوششان مي گيرند. حالا «حماسه» دارد شهر به شهر مي گردد و در ايران روحي دوباره دميده است. «مدافعان حرم» عنوان تازه اي است براي يك عهد قديمي. انگار بايد از نو ثابت مي شد كه آن «حماسه ي هشت ساله»، براي هميشه ريشه دوانده در قلب ها. بعضي ها كه «جواني پاك و متعبّد خود را در جبهه هاي شرف و كرامت» گذرانده بودند سرداران اين ميدان تازه شدند و جوان ها هم جا پاي جاي آن ها مي گذارند. «صف استوار آرزومندان اين موهبت و كمربستگان راه جهاد و شهادت در ايران اسلامي و در سپاه و همه ي نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي، صفي بلند و بنياني مرصوص است: و منهم من ينتظر و ما بدلوا تبديلا.»
فرقي نمي كند كه كجايي اند يا در كجا شهيد شده باشند؛ «اين بچه هاي ما كه رفتند آنجا شهيد شدند، فرزندان شما! در هر نقطه اي از عراق يا سوريه كه اين ها در مقابل داعش شهيد شده باشند، مدافع حرم حضرت زينب و مدافع كربلا و نجفند و مدافع حرمند.»

 
منبع/نویسنده:
پایگاه اطلاع رسانی حوزه
 
تاریخ: ۱۱/۱۰/۱۳۹۸   بازدید: ۱۱۶

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)