روابط عمومی دانشگاه شیراز
یکشنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۹
دعاي روز شانزدهم ماه مبارك رمضان
دعای روز شانزدهم ماه مبارک رمضان ضمیمه

دعاي روز شانزدهم ماه مبارك رمضان
اللهمّ وَفّقْني فيهِ لِموافَقَةِ الأبْرارِ، و جَنّبْني فيهِ مُرافَقَةِ الأشْرارِ، و أوِني فيهِ بِرَحْمَتِكَ الي دارِ القَرارِ، بالهِيّتَكِ يا إلَهَ العالَمين.
خدايا توفيقم ده در آن به سازش كردن نيكان، و دورم دار در آن از رفاقت بدان، و جايم ده در آن با مهرت به سوي خانه آرامش، به خدايي خودت اي معبـود جهانيان.

شرح فرازهاي دعا
اللهمّ وَفّقْني فيهِ لِموافَقَةِ الأبْرارِ
خداوند (عزوجل) در قرآن كريم در مورد ابرار و نيكوكاران پانزده صفت به كار برده است كه به آن اشاره مي نماييم:

1- ايمان به خداوند يگانه 2- ايمان به روز قيامت 3- ايمان به فرشتگان 4- ايمان به قرآن 5- ايمان به پيامبران 6- نيت خالص براي رضاي خداوند 7- بخشيدن بخشي از اموال به خويشان 8- كمك به يتيمان 9- كمك به فقيران 10- كمك به رهگذران 11- آزاد نمودن بنده 12- اقامه و برپاداري نماز 13- زكات به مستحقان دادن 14- وفاي به عهد 15- صبر در برابر شدائد و سختي ها كه اگر بخواهيم هر يك از اين صفات را شرح دهيم آنگاه است كه رابطه متقابل هر يك از اين صفات را نسبت به يكديگر در مي يابيم كه به نوعي هر يك از اين صفات مكمل يكديگرند، به طور مثال، كسي كه به خداوند عزوجل ايمان آورده است نمي تواند بگويد كه من به قرآن ايمان ندارم چرا كه قرآن است كه انسان ها را به سوي ايمان به خدا و تعبد و بندگي ذات اقدس هدايت مي نمايد و كسي كه به قرآن ايمان آورده است نمي تواند منكر نماز و زكات گردد چرا كه اگر چنين كند دستورات صريح قرآن را در اين باره زير پا گذاشته است و... كه براي واضح شدن اين مطلب آيه مورد نظر را بيان مي داريم: ''

لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لَـكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَ الْيَوْمِ الآخِرِ وَ الْمَلآئِكَةِ وَ الْكِتَابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى وَ الْيَتَامَى وَ الْمَسَاكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّآئِلِينَ وَ فِي الرِّقَابِ وَ أَقَامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكَاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاء و الضَّرَّاء وَ حِينَ الْبَأْسِ أُولَـئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولَـئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ '' (1)

يعني ''نيكوكاري بدان نيست كه روي به جانب مشرق يا مغرب كنيد (زيرا اين اثري نخواهد داشت) ليكن نيكوكار كسي است كه به خداي عالم و روز قيامت و فرشتگان و كتاب آسماني و پيغمبران ايمان آورده و دارايي خود را در راه دوستي خدا به خويشان و يتيمان و فقيران و رهگذران و گدايان بدهد و هم در آزاد كردن بندگان صرف كند و نماز به پا دارد و زكات مال به مستحقان برساند و با هر كه عهد بسته به موقع خود وفا كند و در كارزار و سختي ها صبور و شكيبا باشد و به وقت رنج و تعب صبر پيشه كند، كساني كه بدين اوصاف آراسته اند، آنان به حقيقت راست گويان عالم و آن ها پرهيزگارانند'' كه ما نيز از خداوند در اين روز مي خواهيم كه ما را جزء كساني كه پيروي از راه ابرار و نيكان واقعي مي كنند و صفات آنان در قرآن آمده است قرار دهد.

و جنبني فيه مرافقه الاشرار
هر انساني اگر در انجام عملي از شيطان پيروي نمايد به يقين شر آن عمل گريبان گير او خواهد شد، چرا كه شيطان انسان ها را امر به كارهاي زشت و ناپسند مي نمايد ''إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاء وَأَن تَقُولُواْ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ '' (2) يعني ''اين شيطان است كه به شما دستور بدكاري و زشتي مي دهد و طوري عمل مي نمايد كه سخناني از روي جهل و ناداني (مانند شرك و ظلم و افترا) به خداوند نسبت دهيد'' كه شيطان دشمني آشكارا براي انسان است ''إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ '' (3) يعني ''محققا شيطان از براي شما دشمني واضح و آشكار است'' و مي خواهد انسان را به ضلالت و گمراهي بكشاند و به همين دليل است كه خداوند بلندمرتبه مي فرمايد: ''وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ '' (4) يعني ''وسوسه هاي شيطان را پيروي نكنيد'' كه شيطان عامل هر شري است، پس كساني كه از شيطان و وسوسه هاي او كه همه نافرماني از دستورات ذات اقدس پروردگار مي باشد پيروي كنند جزو اشرار مي گردند زيرا آنان هر عملي را كه انجام مي دهند به دستور شيطان است و شيطان جز شر و فساد انسان را به چه چيز ديگري دعوت نمي نمايد كه ما نيز در اين روز از خداوند مي خواهيم كه ما را از دوستي و رفاقت با شيطان و پيروان و يارانش كه عامل هر شر و فتنه اي مي باشند دور سازد .

و اوني برحمتك الي دارالقرار بالهيتك يا اله العالمين
براي آنكه انسان بتواند به دارالقرار (محل آرامش) يعني بهشت برين دست يابد لازمه آن اين است كه صفاتي را كه براي ابرار ذكر گرديد را دارا باشد و خود را از صفات و حركات و رذيله اشرار كه همه آن ها نشأت گرفته از شيطان رجيم و رانده شده از درگاه حق مي باشد دور سازد و به قول خداوند تعالي ''وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ '' (5) يعني ''و يكديگر را در نيكوكاري و تقوا ياري نماييد نه بر گناه و دشمني و ستمكاري'' كه آن هنگام است كه خداوند به نيكوكاران و تقواپيشگان اين گونه بشارت مي دهد ''

قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍ مِّن ذَلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَ أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَ رِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ وَ اللّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ''(6)
يعني ''(اي پيامبر) به امت بگو: مي خواهيد شما را آگاه گردانم به بهتر از اين ها، كه بر آنان تقوا پيشه كنند نزد خداوند باغ هاي بهشتي است كه از زير درختان آن نهرها جاري است و در آن جاويد هستند و زنان پاكيزه و آراسته اي و (بهتر از همه آن ها خشنودي خداوند است) و خداوند به حال بندگان بينا است'' كه ما نيز در اين روز از خداوند به حق خداونديش درخواست مي نماييم كه ما را در دارالقرار يعني بهشت برينش جاي دهد و ما را از عذاب و آتش دوزخ در امان بدارد.

نماز شب هفدهم ماه رمضان (بلدالامين)
از پيامبر صلي الله عليه و آله روايت شده است:
فَمَنْ صَلَّى فِي اللَّيْلَةِ السَّابِعَةَ عَشْرَةَ رَكْعَتَيْنِ فِي الْأُولَى بِالْحَمْدِ(الفاتحه) وَ مَا بَعْدَهَا وَ فِي الثَّانِيَةِ بِالْحَمْدِ وَ التَّوْحِيدِ(الاخلاص) مِائَةً وَ يُهَلِّلُ بَعْدَ التَّسْلِيمِ مِائَةً أُعْطِيَ ثَوَابَ أَلْفِ أَلْفِ حِجَّةٍ وَ أَلْفِ أَلْفِ عُمْرَةٍ وَ أَلْفِ أَلْفِ غَزْوَةٍ .
هر كس در شب هفدهم ماه رمضان، اين نماز را بخواند، دو ركعت در ركعت اول سوره حمد و آنچه مي خواهد بعد از آن بخواند و در ركعت دوم سوره حمد و صد مرتبه سوره توحيد را قرائت كند، پس از سلام نماز، ذكر تهليل «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ» را صد مرتبه بگويد، خداوند به او پاداش هزار هزار حج، هزار هزار عمره و هزار هزار جنگ را عطا مي كند.

توصيه معنوي
در ماه رمضان امام خميني (رحمه الله) مرتب قرآن مي خواند حالا اكثر وقت ها مثلاً ما مي رفتيم روزنامه ببريم براي ايشان مي ديديم امام نشسته اند روي آن نيمكت خودشان و آن شمد هم انداخته اند روي پايشان و چهار زانو نشسته اند و دارند قرآن مي خوانند، از قول مرحوم حاج احمد آقا، امام بعضي روزها 5 جزء يا 4 جزء قرآن مي خواند، نه يك جزء، ما مي گوييم يك جزء بخوانيم، اما حاج احمد آقا مي گفت امام روزي 4 تا 5 جزء قرآن مي خواند، اين قدر امام مقيد بودند به قرآن خواندن يا مثلاً اعمال ديگر.(سيد رحيم ميريان)

حضرت امام رحمه الله به نقل از نزديكانشان براي ماه هاي ويژه اي چون ماه مبارك برنامه اي خاص داشتند. به طوري كه در اين ماه عزيز شعر نمي خواندند، نمي سرودند و به آن گوش هم نمي كردند. اساساً دگرگوني خاصي را متناسب با اين ماه مبارك در زندگي خود ايجاد مي كردند، به گونه اي كه اين ماه را سراسر به تلاوت قرآن مجيد و انجام مستحبات مربوط به ماه مبارك رمضان سپري مي كردند.(7)

وقتي حضرت امام در ماه مبارك رمضان در فصل گرماي نجف اشرف براي نماز جماعت ظهر و عصر با زبان روزه به مدرسه مرحوم آيت الله بروجردي تشريف مي آوردند، هر روز، اول هشت ركعت نوافل ظهر را مي خواندند و بعد نماز ظهر را با اذان و اقامه نسبتاً طولاني مي خواندند و بعد از تعقيبات نماز ظهر، هشت ركعت نوافل عصر را مي خواندند و بعد نماز عصر را با اذان و اقامه، مانند نماز ظهر مي خواندند و بعد از تعقيبات تشريف مي بردند. اين كار در آن سن و هواي گرم و آن حال روزه، كار آساني نبود كه حتي جوان ها موفق به آن بشوند، اما امام، با اقبال تمام اينگونه جديت در عبادات داشتند.(8)

 
منبع/نویسنده:
راسخون
 
تاریخ: ۲۱/۰۲/۱۳۹۹   بازدید: ۳۸

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)