روابط عمومی دانشگاه شیراز
یکشنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۹
دعاي روز هيجدهم ماه مبارك رمضان
دعای روز هیجدهم ماه مبارک رمضان ضمیمه

دعاي روز هجدهم ماه مبارك رمضان
اللّهمّ نَبّهْني فيهِ لِبَرَكاتِ أسْحارِهِ، و نوّرْ فيهِ قلبي بِضِياءِ أنْوارِهِ، و خُذْ بِكُلّ أعْضائي الي اتّباعِ آثارِهِ، بِنورِكَ يا مُنَوّرَ قُلوبِ العارفين.
خدايا آگاهم نما در آن براي بركات سحرهايش، و روشن كن در آن دلم را به پرتو انوارش، و بكار به همه اعضايم به پيروي آثارش، به نور خودت اي روشني بخش دل هاي حق شناسان.

شرح فرازهاي دعا
«اللّهمّ نَبّهْني فيهِ لِبَرَكاتِ أسْحارِهِ»
خدايا متوجه كن من را تا از بركات سحر ماه رمضان استفاده كنم. مردم از بركات سحر غالباً استفاده نمي كنند. در طول سال از سحر بايد استفاده كرد به خصوص در ايام ماه رمضان. حافظ مي گويد :

آن گنج خداداد كه خدا داد به حافظ / از ورد شب و روز و دعاي سحري بود

يكي از دعاهايمان بايد اين باشد كه خدايا هنگام مردن لال نميريم، شهادتين را به زبان بياوريم و دعاي عديله بخوانيم.

ارزش سحرهاي ماه مبارك رمضان
سحرهاي ماه مبارك رمضان از ارزش والا و ويژه اي برخوردار است به طوري كه اعمال بسياري در هنگام سحرهاي اين ماه تاكيد شده است، مثل (دعاي ابوحمزه ثمالي، دعاي سحر، قرائت قرآن، خوردن سحري و...) كه از خداوند مي خواهيم كه ما را در سحرهاي اين ماه از خواب غفلت بيدار سازد تا بتوانيم از فيوضات و بركات آن بهره مند گرديم.

حال شايد در اينجا اين سوال پيش آيد كه چرا از خداوند، اين درخواست را مي نماييم؟ كه در جواب بايد گفته شود كه اين درخواست ارزشمند از خداوند عزوجل براي اين است كه انسان در تمام ماه هايي كه بر او مي گذرد از عبادت و اطاعت الهي در وقت سحرها محروم گرديده و به قولي از فيوضاتي كه در سحرها مي تواند كسب كند، غافل است كه همين باعث گرديده كه از خداوند بخواهيم كه ما را ياري دهد تا از خواب غفلت بيدار گشته و بتوانيم از سحرهاي اين ماه پربركت كمال استفاده را نماييم، تا شايد سحرهاي اين ماه باب فيضي شود براي ماه هاي ديگر سال، چرا كه سحرها نسبت به ديگر اوقات از شبانه روز داراي فضيلت و برتري خاصي مي باشند، به طوري كه در آن هنگام كه اكثر انسان ها در خواب غفلت خود فرو رفته اند، عده قليلي به عبادت و اطاعت خداوند مي پردازند كه ما نيز از خداوند در اين روز خواستاريم كه ما را از خواب غفلت بيدار ساخته و مشمول اين آيه شريفه قرار دهد: ''وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالأَسْحَارِ '' (1) يعني ''(تقوا پيشه گان) صابران و راست گويان و فرمان برداران و انفاق كنندگان و استغفار كنندگان در سحرگاهانند'' تا بتوانيم به درجات عالي معنوي دست يابيم...از بركات سحر استفاده كنيم و حتي اگر به دلايل شرعي روزه هم نمي گيريم هنگام سحر بيدار شويم و دعا كنيم و از بركات سحر بهره ببريم .

«ونوّرْ فيهِ قلبي بِضِياءِ أنْوارِهِ»
منظور از نور فيه قلبي بضياء انواره چيست؟ در اين روز قلبم را به انوار سحر نوراني كن'' همان نور هدايت است كه بر قلب انسان تابيده مي شود و او را از ظلمت هاي جهل و ناداني و دوري از خداوند نجات مي بخشد و به قول خداوند (عزوجل:) ''اللّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ '' (2) يعني ''خداوند ولي و سرپرست كساني است كه ايمان آورده اند كه خارج مي كند ايشان را از تاريكي هاي جهالت (و وارد مي كند) به سوي نور و هدايت'' كه اين نور همان هدايتي است كه انسان را به مسير سعادت مي كشاند... قلب هاي ما زنگ زده و چشم و گوش ما آلوده شده است؛ ديگر مانند گذشته با شور عبادت نمي كنيم. در ماه رمضان از خدا بخواهيم تا قلبمان را نوراني كند.

«وخُذْ بِكُلّ أعْضائي الي اتّباعِ آثارِهِ»
در اين قسمت از دعا از خداوند مي خواهيم كه تمام اعضا و جوارح ما را مسخر فرمايد تا اينكه به انجام اعمال اين روز مشغول گرديده و از آثار و بركات آن بهره مند گرديم، حال مي خواهيم بدانيم كه منظور از ''اعضاي مرا مسخر گردان'' چيست؟ در اينجا منظور از ''اعضاي مرا مسخر گردان'' به نوعي همان توكل بر ذات اقدس پروردگار است تا اينكه ما را به حسن و نيكوترين ثواب ها در اين روز موفق بدارد چرا كه خداوند متعال عالم به تمام امور است و از هر چيز نهان و آشكار باخبر است ''يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهرَكُمْ '' (3) يعني ''مي داند (اعمال) نهان و آشكارتان را'' و او مي داند كه چگونه بندگان خويش را راهنمايي نموده و آن ها را به نور هدايت منور و نوراني گرداند ؛ چنانچه رسول خدا(صلي الله عليه و آله) فرمودند: ''ما منكم احد الا و له الشيطان، قالوا ''ولا انت يا رسول الله؟ قال و لا انا الا ان الله عزوجل اعانني عليه فاسلم'' ؛ ''ابليس براي هر انساني شيطاني را گمارده است تا او را بفريبد و يكي از آنان را بر من گمارده است اما خداوند مرا ياري نموده پس از او در امان هستم'' كه ما نيز در اين روز از خداوند به حق نور و جمالش خواستاريم كه ما را از شر شياطين جني و انسي نجات داده و از آثار و بركات اين روز بهره مند سازد.

خدايا كاري كن تا تمام اعضاي من از آثار تو پيروي كند. در دعا هر دو دستتان را بلند كنيد و هرچه مي توانيد دستان خود را بلند كنيد. در اين حالت خدا زودتر حاجت مي دهد.

نماز شب نوزدهم ماه رمضان (بلدالامين)
از پيامبر صلي الله عليه و آله روايت شده است:
فَمَنْ صَلَّى فِي اللَّيْلَةِ التَّاسِعَةَ عَشْرَةَ خَمْسِينَ بِالْحَمْدِ (الفاتحه) وَ الزَّلْزَلَةِ خَمْسِينَ مَرَّةً، كَانَ كَمَنْ حَجَّ مِائَةَ حِجَّةٍ وَ اعْتَمَرَ مِائَةَ عُمْرَةٍ وَ قَبِلَ اللَّهُ تَعَالَى مِنْهُ سَائِرَ عَمَلِهِ.
هر كس در شب نوزدهم ماه رمضان، اين نماز را بخواند، پنجاه ركعت در هر ركعت يك بار سوره حمد و پنجاه بار سوره زلزله را قرائت كند، همانند كسي است كه حج او معادل صد حج، و عمره اش، معادل صد عمره و بقيه اعمال او نزد خداوند متعال مورد قبول واقع شده باشد.

توصيه معنوي
حضرت امام خميني رحمه الله در يكي از سفرهايشان به محلات كه مصادف بود با ماه رمضان در مسجدي دور افتاده، متروك و بسيار كوچك كه بيش از يك اتاق گلي نداشت به اقامه جماعت مي پرداختند. اين در حالي بود كه عده اي از علما به ايشان پيشنهاد كردند كه در مسجد جامع شهر اقامه جماعت بفرمايند. اما آن بزرگوار قبول نكرده و فرمودند: «در مسجد جامع كسي هست كه اقامه جماعت كند ولي در اين مسجد كسي نيست كه اقامه جماعت كند، لذا اين مسجد را بايد احيا كرد.»(4)

خود ماه رمضان، كاري است
سرّ اين معنا كه امام ملاقات هاي خودشان را در ماه مبارك رمضان تعطيل مي كردند اين بود كه بيشتر به دعا و قرآن و خلاصه به خودشان برسند. امام مي فرمودند: «خود ماه رمضان كاري است».(5)

چند ختم قرآن بخوانيد
حضرت امام خميني رحمه الله هر سال چند روز قبل از ماه مبارك رمضان دستور مي دادند كه چند ختم قرآن براي افرادي كه مدّنظر مباركشان بود قرائت شود.(6)

حرمت رمضان
دكترها به خاطر بيماري امام به ايشان اجازه نمي دادند كه روزه بگيرد، از همان سال 60 كه امام آمدند به جماران و در بيمارستان قلب بودند و سكته كرده بودند، ديگر روزه را دكتر براي امام ممنوع كرده بودند، و امام هم خيلي مقيد به اين بودند كه دستور دكتر را اجرا كنند. امام با اينكه حاج عيسي براي ايشان غذا درست مي كرد، روزها براي امام كه مثلاً بنا بود مرغي درست كنند چون ضعيف شده بودند، امام اول ماه رمضان كه مي شد ممنوع مي كرد و مي گفت ديگر آش درست نكنيد، اصلاً ديگر درست نكنيد، يعني امام با اينكه روزه نبود اگر شما 2 روز هم پهلوي امام بوديد، 5 روز هم پهلوي امام بوديد نمي فهميديد كه امام روزه نيست اين قدر مخفيانه افطار مي كردند، و عمل مي كردند كه شما نمي فهميديد كه امام روزه هستند يا نيستند لذا امام اول ماه رمضان كه مي شد دستور مي دادند كه ديگر غذا درست نكنيد، لذا هر چه در خانه بود، همان را به صورت مخفيانه مي خوردند و هيچ مشخص نمي شد كه امام روزه نيستند.(سيد رحيم ميريان)

 
منبع/نویسنده:
راسخون
 
تاریخ: ۲۳/۰۲/۱۳۹۹   بازدید: ۲۶

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)