روابط عمومی دانشگاه شیراز
یکشنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۹
دعاي روز بيست و دوم ماه مبارك رمضان
دعای روز بیست و دوم ماه مبارک رمضان ضمیمه

دعاي روز بيست و دوم ماه مبارك رمضان
اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي فِيهِ أَبْوَابَ فَضْلِكَ، وَ أَنْزِلْ عَلَيَّ فِيهِ بَرَكَاتِكَ، وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِمُوجِبَاتِ مَرْضَاتِكَ، وَ أَسْكِنِّي فِيهِ بُحْبُوحَاتِ جَنَّاتِكَ، يَا مُجِيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّين.
اي خدا در اين روز به روي من درهاي فضل و كرمت را بگشا، و بر من بركاتت را نازل فرما، و بر موجبات رضا و خوشنوديت موفقم بدار، و در وسط بهشت هايت مرا مسكن ده، اي پذيرنده دعاي مضطر پريشان.

شرح فرازهاي دعا
اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي فِيهِ أَبْوَابَ فَضْلِكَ
خدايا درهاي فضلت را به روي من باز كن ؛ الان خداوند با فضل خود با ما معامله مي كند و اگر بخواهد با عدلش با ما برخورد كند كار همه ما خراب است. در دعا مي خوانيم « اَللّهم عاِملنا بِفَضلِك وَ لا تُعامِلنا بِعَدلِك » (1)

منظور از ابواب چيست؟
در اين دعا از خداوند خواستاريم كه درب هاي فضل و كرم خود را بر روي ما بگشايد، حال مي خواهيم بدانيم كه منظور از ابواب (درب ها) چيست؟ اگر به ظاهر آن نظر اندازيم مي بينيم كه ابواب همان موانعي هستند كه براي واردشدن به مكآ ن هاي مورد نظر نياز به فتح و گشودن آ ن ها داريم كه براي فتح و گشودن آ ن ها نيز نياز به مفتاح و كليد داريم آن هم كليدي كه مخصوص درب مورد نظر باشد چرا كه اگر كليد هر درب در جاي خود قرار نگيرد آن درب گشوده نمي شود مگر اينكه شاه كليد داشته باشيم كه آن كليدي است كه تمام درب ها را مي گشايد...

و اگر به بطن آن نظر كنيم منظور از ابواب (درب ها) همان درب ها و ورودي هايي است كه بر اساس رضا و خشنودي خداوند و يا خشم و غضب او باز مي گردد، به فرض مثال: هنگامي كه بنده اي گناه و معصيتي از پروردگار خويش انجام مي دهد آنگاه است كه آن معصيت و گناه سبب گرديده است تا يكي از درب هاي خشم و غضب الهي بر روي او باز گردد كه كليد بازشدن اين درب انجام آن گناه مي باشد...

منظور از فضل الهي چيست؟
براي آنكه مختصرا از فضل الهي صحبت به ميان آوريم اشاره مي نماييم به دو آيه از قرآن كريم ''وَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيطَانَ إِلَّا قَلِيل'' (2) يعني ''و اگر فضل و رحمت الهي شامل حال شما نبود همانا جز اندكي همه از شيطان پيروي مي كرديد'' .'' فَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَكُنْتُمْ مِنَ الْخَاسِرِينَ'' (3) يعني ''پس اگر فضل و رحمت خداوند شامل حال شما نبود البته در شمار زيانكاران عالم بوديد'' همانطوري كه در آيه اول مشاهده مي نماييم خداوند (عزوجل) مي فرمايد: اگر فضل و رحمت خداوند شامل حال شما نبود جز اندكي همه از شيطان پيروي مي نموديد، و اين را مي دانيم كه پيروي از شيطان برابر است با ضلالت و گمراهي و ورود به خشم و غضب الهي و فضل خداوند، توفيق و عنايتش به بندگان و راهنمايي آنان به سوي عبادت و اطاعتش مي باشد ''يَهْدي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ'' (4) يعني ''(خداوند) هركه را بخواهد به راه مستقيم هدايت مي نمايد'' به طوري كه در قرآن مي فرمايد: ''وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ'' (5) يعني ''و از وسوسه هاي شيطاني پيروي نكنيد، به درستي كه او براي شما دشمني آشكار است'' و در آيه دوم كه مي فرمايد: اگر فضل و رحمت خداوند بر بندگانش نبود و آ ن ها را هدايت نمي نمود به حقيقت كه آنان از شيطان پيروي نموده و مورد غضب الهي واقع مي شدند و دوزخ بر آنان واجب مي گشت و در حالي كه از زيانكاران شده بودند چرا كه ''ان الانسان لفي خسر'' (6) يعني ''به درستي كه انسان در خسران و زيان است'' پس فضل خداوند به بندگانش همان هدايت به صراط مستقيم است هدايتي كه در ب هاي رحمت و بخشش خداوند را بر روي بندگانش مي گشايد كه ما نيز در اين روز از خداوند مي خواهيم كه ابواب فضل و رحمتش را بر روي ما بگشايد...

و انزل علي فيه بركاتك
در اول دعا از خداوند درخواست نموديم كه درب هاي فضل و رحمتش را بر روي ما بگشايد، زيرا هنگامي كه درب هاي فضل و رحمت او بر روي بندگان گشوده شود آنگاه است كه بركات و رحمات الهي بر سر بندگان فرود مي آيد كه اگر بخواهيم به آن بركات اشاره نماييم آ ن ها را به دو دسته تقسيم مي كنيم: 1- بركات مادي 2- بركات معنوي، كه بركات مادي شامل جميع نعمت هايي است كه انسان از آ ن ها به عنوان مايحتاج زندگي خود استفاده مي نمايد مثل (آب، ميوه جات، سبزيجات و...) و بركات معنوي شامل نعمت هايي است كه انسان از آ ن ها به عنوان راه و وسيله اي براي تقرب به ذات اقدس الهي استفاده مي كند مثل (توبه، استغفار، ذكر، دعا و...) كه ما نيز از خداوند در اين روز مي خواهيم كه بركاتش را بر سر ما بباراند...

وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِمُوجِبَاتِ مَرْضَاتِكَ
خدايا من را به اموري كه مورد رضاي توست موفق بدار، اهل دعا و دستگيري از ديگران باشم. كاري بكنم كه خدا از من راضي بشود.

با توجه به آيات و روايات رضايت خداوند در اين است كه بنده مومن از دستورات خداوند و رسولش اطاعت نموده و در انجام آ ن ها قصور نورزد ''وَ اَطيعوالله وَ الرَّسول لَعَلَّكُم تُرحَمون'' (7) يعني ''و از حكم خدا و رسول او فرمان بريد، باشد كه مشمول رحمت و لطف خداوند گرديد'' و به صورت جامع تر انجام واجبات و ترك محرمات الهي است كه موجبات رضايت الهي را از بندگان خويش فراهم مي سازد. تا به درجه ''رضي الله عنهم و رضوانه ذلك الفوزالعظيم'' يعني ''خداوند از آنان راضي است و آنان از پروردگار خويش كه اين رستگاري عظيم است'' دست يابند كه ما نيز از خداوند در اين روز خواستاريم كه ما را موفق بدارد تا اينكه به رضا و خشنودي او دست يابيم...

وَ أَسْكِنِّي فِيهِ بُحْبُوحَاتِ جَنَّاتِكَ
خدايا من را در وسط بهشت ساكن كن، شايد وسط بهشت محل سكونت اولياء الهي است كه آن را از خدا درخواست مي كنيم. همان طور كه مي دانيم خداوند در قرآن مي فرمايد: ''إِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ...'' (8) يعني ''هنگامي كه بندگان من از تو در مورد من سئوال مي كنند، بگو كه من نزديك (آ ن ها هستم) و اجابت مي كنم دعاي كساني را كه مرا مي خوانند و از من درخواست مي كنند.'' پس ما نيز در اين روز از خداوند خواستاريم كه ما را از خشم و غضب خود دور ساخته و به بهشت برينش كه سرچشمه رضايت اوست، داخل سازد.

يَا مُجِيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّين
اي خدايي كه دعاي مضطرين را اجابت مي كني، دعاهاي امروز را در حق من مستجاب كن.

نماز شب بيست و سوم ماه رمضان (وسائل الشيعه)
رَوَى عَنْ الامام عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِب عليه السلام:
أَنَّهُ سَأَلَهُ عَنْ فَضْلِ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ عَنْ فَضْلِ الصَّلَاةِ فِيهِ فَقَالَ مَنْ صَلَّى فِي لَيْلَةَ ثَلَاثٍ وَ عِشْرِينَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ- ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ فُتِّحَتْ لَهُ أَبْوَابُ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَ اسْتُجِيبَ دُعَاؤُهُ.
از امام علي عليه السلام روايت شده است: هر كس در شب بيست و سوم ماه رمضان هشت ركعت نماز بخواند، درهاي هفت آسمان براي او باز مي شود و دعاي او مستجاب مي گردد.

توصيه معنوي
امام خميني(رحمه الله) در آستاتۀ ماه رمضان با تذكرات خويش، مسئولان، طلاب، مردم را به بهره وري بيشتر از سفرۀ گستردۀ الهي و تهذيب نفس دعوت مي كردند و سفارش هايي در جهت خودسازي، رسيدگي به امور مردم و نيازمندان داشتند. شما مي توانيد نمونۀ اين سفارش ها را در صحيفۀ امام مشاهده كنيد. (9)

ايشان در زندگي شخصي خود نيز در ماه رمضان تغييراتي مي دادند، بر قرائت قرآن، دعا و مناجات مي افزودند و بيش از زمان هاي ديگر مراقب نفس خويش و تهذيب بودند. به همين دليل مقداري از ديگر كارهاي عمومي خود كم مي كردند. در دوران پس از انقلاب ايشان ملاقات هاي عمومي را تعطيل مي كردند و در ملاقات هاي خاص نيز به اندازۀ ضرورت اكتفا مي كردند. البته مسائل جامعه را پيگيري مي كردند و ملاقات هاي ضروري و پيام هاي لازم را صادر مي كردند.

اما چگونگي تأثير ماه رمضان در تغيير رفتار نادرست را نيز با توجه به خصوصيات اين ماه و روزه مي توان دريافت. روزه خود موجب تقوا مي شود. (10) و شخص روزه دار افزون بر خودداري از مفطرات معمولي روزه مانند خوردن، و ... ، توجه به روزه داري زبان و گوش و چشم نيز كم و بيش دارد. و همين موجب مي شود به اصلاح رفتارهاي وي بينجامد. توجه بيشتر به خدا و توجه به دوري از حرام ها و شركت بيشتر در مساجد و محافل ديني، همه فرد را متوجه و آگاه مي سازد و موجب مي شود، در رفتارهاي نادرست خويش تجديد نظر كند، به همين دليل است كه ميزان جرم در ماه رمضان كاسته مي شود و اگر شخص متوجه خدا شود و از هواي نفس دور شود، قطعاَ در رفتارهاي او تأثير مي گذارد و همانطور كه اشاره شد، امام(رحمه الله) در آستانۀ ماه رمضان همگان را به تهذيب نفس و اصلاح رفتارها دعوت مي كردند.

 
منبع/نویسنده:
راسخون
 
تاریخ: ۲۷/۰۲/۱۳۹۹   بازدید: ۳۳

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)