روابط عمومی دانشگاه شیراز
جمعه ۱۶ خرداد ۱۳۹۹
دعاي روز بيست و چهارم ماه مبارك رمضان
دعای روز بیست و چهارم ماه مبارک رمضان ضمیمه

دعاي روز بيست و چهارم ماه رمضان
«اللهمّ إنّي أسْألُكَ فيه ما يُرْضيكَ وأعوذُ بِكَ ممّا يؤذيك وأسألُكَ التّوفيقَ فيهِ لأنْ أطيعَكَ ولا أعْصيكَ يا جَوادَ السّائلين»
«خدايا در اين روز از تو درخواست مي كنم آنچه را كه رضاي تو در اوست، و به تو پناه مي برم از آنچه تو را پسند است و از تو توفيق مي خواهم كه در اين روز به فرمان تو باشم و هيچ نافرماني نكنم، اي عطا بخش سوال كنندگان. »

شرح فرازهاي دعا
اللهم اني اسئلك فيه ما يرضيك
منظور از ما يرضيك چه مي باشد؟ در اين دعا از خداوند خواستاريم كه به ما توفيق دهد آنچه را كه رضايت او در آن است انجام دهيم، حال مي خواهيم بدانيم كه رضايت خداوند در چه چيزي مي باشد؟ و چه چيزهايي موجب رضايت پروردگار عالميان مي گردد؟ كه بايد در جواب بگوييم هر عملي را كه خداوند انسان ها را به انجام آن امر فرموده است: موجبات رضايت خداوند از بندگان است كه اگر بنده اي به آن دستورات عمل نمايد رضايت خداوند را براي خود واجب نموده و اگر نافرماني از آن دستورات نمايد خشم و غضب الهي را بر خود واجب نموده است.

اگر مي خواهيد بدانيد كه خدا از شما راضي هست يا نه، ببينيد خودتان در ته دل از خدا راضي هستيد؟ اگر راضي باشيد، خدا هم از شما راضي است.حديث داريم كه شما مانند بيمار هستيد و خدا مانند دكتر و طبيب. همانطور كه دكتر هر چه بگويد، بيمار مي پذيرد، خدا هر چه به ما داد، ما هم بايد رضايت داشته باشيم. اگر در مصيبت ها و نداري ها از خدا گله نكنيم و تسليم خدا باشيم، يعني اينكه ما از خداي راضي هستيم و خدا هم از ما رضايت دارد. اما خيلي سخت است كه انسان ذره اي گله از خدا نداشته باشد.

به عنوان مثال: انفاق كردن، اقامه نماز، پرداخت زكات موجبات رضايت الهي از بندگان و دروغ و تهمت و غيبت، موجبات خشم و غضب پروردگار عالميان مي باشد كه ما در اين روز از خداوند خواستاريم ما را جزو كساني قرار دهد كه به دنبال جلب رضايت او باشيم نه خشم و غضب او كه همانا خداوند سخت عذاب است ''أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ '' (1)

و اعوذبك مما يوذيك
منظور از مما يوذيك چه مي باشد؟ در اينجا منظور از مما يوذيك ''آنچه كه ترا ناپسند است'' انجام اعمالي است كه خداوند انسان را از انجام آن اعمال منع نموده است. مثل: دروغ، غيبت، تهمت، فحش كه هنگامي كه انساني يكي از اين اعمال را انجام دهد موجبات عذاب و عقوبت الهي را فراهم مي سازد. به عنوان مثال: امام موسي بن جعفر عليه السلام در حديثي فرمودند: ''ان الله حرم الجنه علي كل بذي قليل العياء لايبالي ما قال و ما قيل فيه''يعني ''خداوند بهشت را حرام نموده بر كساني كه داراي زباني فحاش اند و حياي آن ها كم است، باك ندارند از اينكه خودشان چه مي گويند و باك ندارند كه درباره آنان چه گفته مي شود'' كه اين نمونه اي از اعمالي است كه در پيشگاه خداوند زشت و ناپسند است و انجام آن باعث عقوبت الهي مي گردد، كه ما نيز در اين روز به خداوند پناه مي بريم تا ما را از تمامي اعمالي كه موجبات خشم وغضبش را فراهم مي كند دور سازد.

و اسئلك التوفيق فيه الان اطيعك و لااعصيك يا جواد السائلين
خدايا از تو توفيق مي خواهم كه در ماه رمضان اطاعت تو را كنم و گناه انجام ندهم! روايت داريم از امام نهم عليه السلام كه فرمود: مؤمن بايد 3 خصلت داشته باشد. اول توفيق داشته باشد، دوم خودش را موعظه كند و سوم اينكه نصيحت ديگران را قبول كند.

مال اندوزي براي وراث
وارثان خود را به خدا بسپاريد و نه به پول. حديث داريم كه اگر وارث خوب هستند، خدا خودش نگهبان آن هاست و اگر بد و دشمن خدا هستند؛ چرا براي دشمنان خدا زحمت مي كشيد؟

در پايان دعا براي استجابت دعا مي گوييم؛ اي خدايي كه به هر كسي كه از تو چيزي سؤال مي كند، تو جود مي كني و نسبت به او بخشش داري، دعاي ما را اجابت كن! ما گاهي سائلين را رد مي كنيم؛ اما خدا درخواست همه را مي دهد و رد نمي كند؛ ولي گاهي چيزي كه صلاح ما نيست را از خدا مي خواهيم و خدا نمي دهد؛ البته آن خواسته را هم در قيامت برآورده مي كند : در قيامت بندگان مي پرسند؛ خدايا اين ها كه به ما مي دهي چيست؟ خطاب مي آيد كه در دنيا خواستي صلاح نبود بدهيم و الان آن را برآورده مي كنيم.

سرانجام اطاعت يا نافرماني خدا
هر بنده اي براي آنكه به هدايت و رستگاري دست يابد لازمه آن اين است كه اطاعت خداوند و رسولش را نمايد، چرا كه رسول، فرستاده خداوند است كه دستورات خدا را براي مردم بيان مي دارد. اگر كسي از رسول خدا (صلي الله عليه و آله) اطاعت نكند يقينا خدا را اطاعت نكرده و كسي كه خدا را اطاعت نكند از پيروان شيطان گشته و كافر تلقي مي گردد به طوري كه خداوند عزوجل در قرآن كريم مي فرمايد: ''قل اطيعوالله و الرسول فان تولوا فان الله لا يحب الكافرين'' (2) يعني ''بگو اطاعت خداوند و رسولش را كنيد پس اگر روي برگردانيد به درستي كه خداوند كافران را دوست ندارد'' پس كساني كه نافرماني خداوند و رسولش را مي كنند جزو كافرانند و از رحمت خداوند به دور مي باشند و خداوند آنان را هدايت نمي كند چنانچه در قرآن مي فرمايد: ''إِنَّ اللهَ لاَيَهْدِي القَوْمَ الكَافِرينَ '' (3) يعني ''و خداوند قوم كافر را هدايت نمي كند.'' پس ما نيز در اين روز از خداوند مي خواهيم كه به ما توفيق دهد تا از دستوراتش پيروي نموده و هيچ گاه نافرماني او را ننماييم.

نماز شب بيست و پنجم ماه رمضان (بلدالامين)
مَرْوِيَّةٌ عَنِ النَّبِيِّ صلي الله عليه وآله و سلم:
فَمَنْ صَلَّى فِي اللَّيْلَةِ الْخَامِسَةِ وَ الْعِشْرِينَ ثَمَانَ بِالْحَمْدِ (الفاتحه) وَ التَّوْحِيدِ (الاخلاص) عَشْراً كُتِبَ لَهُ ثَوَابُ الْعَابِدِينَ.
از پيامبر صلي الله عليه و آله روايت شده است: هر كس در شب بيست و پنجم ماه رمضان، اين نماز را بخواند، هشت ركعت در هر ركعت يك بار سوره حمد و ده بار سوره توحيد را قرائت كند، براي او ثواب عابدين نوشته مي شود.

توصيه معنوي
حضرت امام خميني (رحمه الله) درباره ماه مبارك رمضان مي فرمايند:
ماه رمضان، ماه نبوت است و ماه شعبان، ماه امامت. ماه رمضان، ليلة القدر دارد و ماه شعبان، شب نيمه شعبان دارد كه تالي ليلة القدر است. ماه رمضان مبارك است؛ براي اينكه ليله القدر (دارد) و ماه شعبان مبارك است؛ براي اينكه نيمه شعبان دارد. ماه رمضان مبارك است؛ براي اينكه نزول وحي در او شده است يا به عبارت ديگر، معنويت رسول خدا وحي را نازل كرده است. و ماه شعبان معظم است؛ براي اينكه ماه ادامه همان معنويات ماه رمضان است. اين ماه مبارك رمضان جلوه ليله القدر است كه تمام حقايق و معاني در او جمع است. و ماه شعبان، ماه امامان است كه ادامه همان است. در ماه مبارك رمضان، مقام رسول اكرم- صلي الله عليه و آله و سلم- به ولايت كلي الهي بالاصالة تمام بركات را در اين جهان بسط داده است. و ماه شعبان، كه ماه امامان است، به بركت ولايت مطلقه، به تبع رسول الله همان معاني را ادامه مي دهد. پس ماه رمضان ماهي است كه تمام پرده ها را دريده است و وارد شده است جبرئيل امين بر رسول خدا و به عبارت ديگر، وارد كرده است پيغمبر اكرم جبرئيل امين را در دنيا. و ماه شعبان، ماه ولايت است و همه اين معاني را ادامه مي دهد. ماه رمضان مبارك است كه قرآن بر او وارد شده است. و ماه شعبان مبارك است كه ادعيه ائمه- عليهم السلام- در او وارد شده است. ماه مبارك رمضان(است)كه قرآن را وارد كرده است. قرآن مشتمل بر تمام معارف است و تمام ما يحتاج بشر است و ماه شعبان، كه ماه امامان است، ادامه همان حقيقت است و همان معاني در تمام دوره ها.

 
منبع/نویسنده:
راسخون
 
تاریخ: ۲۹/۰۲/۱۳۹۹   بازدید: ۱۲

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)