روابط عمومی دانشگاه شیراز
جمعه ۱۶ خرداد ۱۳۹۹
دعاي روز بيست و پنجم ماه مبارك رمضان
دعای روز بیست و پنجم ماه مبارک رمضان ضمیمه

دعاي روز بيست وپنجم ماه رمضان
اللّهمّ اجْعَلْني فيهِ محبّاً لأوْليائِكَ، و مُعادياً لأعْدائِكَ، مُسْتَنّاً بِسُنّةِ خاتَمِ انْبيائِكَ، يا عاصِمَ قُلوبِ النّبيين
خدايا قرار بده در اين روز دوست دوستانت، و دشمن دشمنانت، و پيرو راه و روش خاتم پيغمبرانت، اي نگهدار دل هاي پيامبران

شرح فرازهاي دعا
اللهم اجعلني فيه محبا لاولياءك و معاديا لاعداءك
حديث است كه به حقيقت ايمان نمي رسيد مگر آنكه نزديك ترين خويشان خود را براي خدا دوست نداشته باشيد، چون متدين نيست و دورترين افراد را براي اينكه متدين است، دوست داشته باشيد.

امام باقر (عليه السلام) به شخصي فرمودند: «اگر اراده كردي كه بفهمي بهشتي و يا جهنمي هستي، به قلبت مراجعه كن، اگر ديدي اهل طاعت را دوست داري، اهل بهشت و اگر اهل گناه را دوست داري، اهل جهنم هستي و انسان در قيامت با كسي كه او را دوست دارد، محشور مي شود.»

اولياء الله
همان طور كه در آيات و روايات موجود مي باشد اولياء خداوند همان ياران و بندگان مخلص خداوند هستند كه هيچ گاه از فرمان خداوند و رسولش سرپيچي ننمودند، شايد سوال شود اولياء شامل چه كساني مي شود؟ كه در جواب بايد گفته مي شود كه انبياء، ائمه معصومين (صلوات الله عليهم اجمعين) و شهداي در راه خدا و تمام عبادلله المخلصين جزو اولياي خداوند مي باشند اما از نظر رتبه و مقام با هم متفاوتند، به طور مثال: پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) يكي از اولياي خداوند مي باشد، اما رتبه و مقام ايشان در پيشگاه ذات اقدس احديت مقام نبوت و رساندن رسالت است به طوري كه خداوند (عزوجل) در قرآن خطاب به رسول مكرم اسلام مي فرمايد: ''قل ان كنتم تحبون الله فاتبعوني يحببكم الله و يغفرلكم ذنوبكم والله غفور رحيم'' يعني ''بگو (اي پيغمبر) اگر خدا را دوست مي داريد، مرا پيروي كنيد كه خدا شما را دوست مي دارد و گناه شما را مي بخشد كه خداوند آمرزنده و مهربان است'' چرا كه ''لقد كان لكم في رسول الله اسوه حسنه...'' يعني ''قطعاً براي شما در (اقتدا) به رسول خدا سرمشقي نيكو است'' و اين را هم مي دانيم كه تمام انبياي الهي از اولياءالله مي باشند اما از نظر رتبه خداوند در قرآن مي فرمايد: ''تلك الرسل فضلنا بعضهم علي بعض منهم من كلام الله و رفع بعضهم درجات'' يعني ''اين پيغمبران را برخي بر بعضي برتري و فضيلت داديم، برخي با خدا سخن گفته و بعضي مقام رفيع يافته'' .

اولياء الشيطان يا اعداء الله
براي آنكه بدانيم اعداء الله چه كساني هستند بايد اشاره كنيم به شيطان رانده شده از درگاه حق كه از زمان خلقت حضرت آدم ابوالبشر (عليه السلام) شيطان تنها كسي بود كه به نافرماني از ذات اقدس الهي اراده نموده و با تكبر و غرور خود به سرمنشأ دشمني با خداوند معروف گرديد، اما اين نكته لازم است كه در اينجا بيان گردد و آن اين است كه ذات اقدس ربوبيت داراي مقامي است كه هيچ موجودي نمي تواند در برابر او به دشمني برخيزد بلكه خداوند براي امتحان و رتبه بندي مخلوقاتش آن هم براي آنكه خود مخلوقات درك كنند كه ظرفيت آنان در چه حد است و در چه رتبه و مقامي بايد قرار بگيرند امتحان را قرار داد و كساني كه از اين امتحانات كه به دستورات و قضا و قدر الهي مي باشد با موفقيت بگذرند آن هنگام است كه نزد خداوند اجر و قربي دارند ولي اگر خلاف آن صورت پذيرد آنگاه است كه نزد خداوند جايگاهي نخواهند داشت و يكي از كساني كه در امتحان همه چيز خود را از دست داد ابليس يا همان شيطان معروف است كه همه جا سرك مي كشد و در قرآن از او به دشمن بزرگ انسان تعبير گرديده است : ''انه لكم عدو مبين يعني ''همانا شيطان براي شما دشمني آشكار است'' كه خداوند (عزوجل) امر فرموده است كه از او يعني شيطان تبعيت نكنيد ''ولا تتبعوا خطوات الشيطان و (از) وسوسه هاي شيطان پيروي نكنيد'' چرا كه او ''يخرجونهم من النور الي الظلمات يعني خارج مي كند ايشان را از نور به سوي تاريكي'' و چون وسوسه هاي شيطاني بر خلاف سعادت و رستگاري انسان هاست و خداوند مي خواهد تمام انسان ها مسير سعادت و رستگاري را بپيمايند، پس در اينجاست كه شيطان به دشمن خداوند معروف است و همان طور كه مي دانيم شيطان هم براي خود ياران و پيرواني دارد كه به وسيله آن ها وسوسه ها و خطوات خود را به نسل آدم ابوالبشر و جنيان تلقين مي كند . چنانچه خداوند در قرآن مي فرمايد: '' وان الشياطين ليوحون الي اولياءهم يعني ''به درستي كه شياطين (جن و انس) سخت به دوستان و پيروان خود وسوسه كنند تا با شما به جدال و منازعه برخيزند''

مستنا بسنه خاتم انبياءك يا عاصم قلوب النبيين
سنت شكني هاي آخرالزمان؛ در اين قسمت از اين دعا از خداوند خواستاريم كه ما را توفيق دهد تا از راه و روش پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله) كه به سنت تعبير گرديده است پيروي كنيم چرا كه امروزه مشاهده مي شود چقدر سنت هاي پيامبر گرامي اسلام مظلوم واقع شده است و كسي اهميت زيادي بر اين سنت ها قائل نيست، شايد گفته شود كه مثالي بياورد تا روشن گردد، ما هم مي گوييم مثال بارز آن ازدواج است كه صراحتاً پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) فرمودند: '' النكاح سنتي فمن رغب عن سنتي فليس منييعني : ازدواج سنت من است پس هر كس از آن دوري گزيند و روي گردان شود، از من نيست'' اما امروزه مي بينيم كه با غلوهاي زباني و بادهاي اندروني بعضي ها خود را مدرنيته نشان داده و سنتي را كه پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) بر اساس خواست خداوند پايه گذارده اند با وسوسه هاي شيطاني زير پا گذاشته و با سخت گيري هاي بيجا و غير عقلاني آن سنت نيكو را مانند يك هيولاي وحشتناك جلوه گر نموده اند.

آن هم سنتي را كه امام زين العابدين عليه السلام هنگامي كه بر سفره طعام بودند استخواني را كه اندكي گوشت داشت برداشتند و فرمودند: ''پس از توافق دختر و پسر براي ازدواج، اين امر به اندازه پاك كردن باقي مانده گوشت از اين استخوان است'' يعني به قدري ازدواج بايد آسان صورت پذيرد كه هيچ دختر و پسري بدون همسر نباشند. اما متأسفانه با اين سنت شكني ها، بلاهاي خانمان سوزي كه بر سر جوانان مي آيد مشاهده مي گردد كه ما در اين روز از خداوند خواستاريم كه ما را پيرو واقعي سنت هاي رسول اكرم اسلام قرار دهد.

نماز شب بيست و ششم ماه رمضان (وسائل الشيعه)
رَوَى عَنْ الامام عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِب عليه السلام
أَنَّهُ سَأَلَهُ عَنْ فَضْلِ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ عَنْ فَضْلِ الصَّلَاةِ فِيهِ فَقَالَ مَنْ صَلَّى فِي اللَّيْلَةِ سِتٍّ وَ عِشْرِينَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ- ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ (يقرأ في كل ركعة بعد الحمد «قل هو اللّه أحد» مائة مرة) فُتِّحَتْ لَهُ سَبْعُ سَمَاوَاتٍ وَ اسْتُجِيبَ لَهُ الدُّعَاءُ مَعَ مَا لَهُ عِنْدَ اللَّهِ مِنَ الْمَزِيد
از امام علي عليه السلام روايت شده است: كه از فضايل ماه رمضان فضايل نماز در آن از ايشان سوال شد. ايشان فرمودند هر كس در شب بيست و ششم ماه رمضان هشت ركعت نماز (بخواند در هر ركعت بعد از حمد صد مرتبه توحيد) خداوند هفت آسمان را براي او مي گشايد و دعايش را مستجاب مي كند همراه با آنچه كه براي او نزد خدا بيشتر است.

توصيه معنوي
حضرت امام خميني ( رحمه الله) درباره نماز و عبادت در ماه مبارك رمضان مي فرمايند:
« و شهرالقيام ». قيام يعني ايستادن. در زبان عربي در مورد نماز شب مي گويند: شخص به آن قيام كرد. شب را وقتي به نماز گذراند مي گويند « قام ليله »، يعني « صلّي في تمام الليل الصلاه»، يعني در تمام شب نماز خواند. اگر روز نماز بخواند نمي گويند «قام نهاره»، چون روز براي بيداري و حركت است ولي شب ضد حركت است، براي خوابيدن است لذا قيام ضد خصوصيات شب است. پس اگر كسي در شب برخيزد مي گوييم شب زنده داري كرد. روز همه بيدارند، نمي گوييم روز زنده داري كرد، چون روز براي حركت و قيام است. بنابراين اين ماه، ماه قيام است. در حديث آمده است: « من قام رمضان ايماناً و احتساباً غُفِر له ما تقدّم من ذنبه »(1)، كسيكه به ماه رمضان با اعتقاد و براي خدا قيام كرد، گناهان گذشته اش آمرزيده مي شود.

مراد از قيام ماه رمضان يكي اين است كه شب هاي ماه رمضان را به نماز و عبادت پرداخت. همچنين مي فرمايد: « و من قام ليله القدر ايماناً و احتساباً غفر الله ما تقدم من ذنبه و ما تأخر »(2) كسي كه به شب قدر قيام كرد، كه گناهانش آمرزيده مي شود. يعني شب زنده داري كرد، اطاعت و عبادت كرد و مهم تر از همه در آن شب نماز خواند، حال چه نماز اصطلاحي و چه نمازي كه توجه به خدا است. لذا نماز شب را برايش لفظ قيام گفته اند همان طور كه اشاره كرديم.

احتمال ديگر اين كه ماه رمضان، ماه قيام گفته شده است. چون در آن يكي قيام به عبادت و قيام به اطاعت خدا در طول روز است. هيچ ماه ديگري از ماه هاي سال اين گونه نيست كه انسان به طور پيوسته ساعت ها در عبادت باشد، اما در ماه رمضان از طلوع فجر تا غروب آفتاب 12 الي 16 ساعت و بيشتر در عبادت هستيد. مواقع ديگر چند دقيقه نماز مي خوانيم بقيه اوقات در حال عبادت نيستيم. اما در ماه رمضان ساعات متوالي در حال عبادت هستيد و اين قيام است، قيام به عبادت و اطاعت، اين در مواقع ديگر نيست و اختصاص به ماه رمضان دارد.

برخي مراد از شهر قيام را به دليل كثرت نمازهاي مستحبي در اين ماه دانسته اند. از جمله اين ها هزار ركعت نوافل در شب هاي ماه رمضان است غير از 24 ركعت نوافل يوميه. به اين صورت كه 20 روز اول ماه رمضان هر شب 20 ركعت، شب نوزدهم صد ركعت مي شود، مي شود 500 ركعت و ده شب آخر هر شب سي ركعت، شب 21 و 23 هم صد ركعت اضافه مي شود 500 ركعت. چند نحوه ديگر هم گفته شده. هزار ركعت نافله دارد، كه در هيچ ماه ديگري به اين صورت نقل نشده است. لذا به خاطر كثرت نماز در آن گفته اند، اين ماه، شهر قيام است. پس يكي به خاطر قيام به اطاعت و عبادت خداست، مخصوصاً همان روزه و يكي قيام به نماز، در شب هاي ماه رمضان و نمازهاي متعدد و كلاً قيام به دعاها و اذكار، پس شهر قيام است، شهر برخاستن براي خدا و اطاعت و بندگي اوست، شهر رسيدن به حال نيازمندان است، اين ها همه مصاديق قيام است.

 
منبع/نویسنده:
راسخون
 
تاریخ: ۳۰/۰۲/۱۳۹۹   بازدید: ۱۰

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)