روابط عمومی دانشگاه شیراز
شنبه ۱ مهر ۱۳۹۶
عرض تبريك سالروز ولادت با سعادت حضرت زينب (س) و روز پرستار

پنجم جمادى‌الاول، سالروز ولادت با سعادت آفتاب عفت و كوه سترگ صلابت، حضرت زينب (س) و روز پرستار، مبارك و خجسته باد


روز پنجم جمادي‌الاولي در هر سال، روز مباركي است؛ ميلاد با سعادت اسوه‏ي صبر و پايداري، حضرت زينب عليهاالسلام كه روز پرستار نام گرفته است. در اين روز، بانويي پا به عرصه‏ي وجود نهاد كه آموزگار ايثار و فداكاري بود. او بزرگ پرستاري مي‏باشد كه در سال‌هاي گوناگون حيات خود، از پنج امام بزرگوار، پرستاري كرده است: حضرت علي (ع) به هنگام ضربت خوردن؛ امام حسن مجتبي (ع) در هنگام مسموميت؛ امام حسين (ع) در لحظات تنهايي و غربت؛ امام سجاد (ع) در رويارويي با سوز تب جانسوز و از امام محمدباقر (ع) به همراه كودكان صحراي كربلا. نام زينب، اين پرستار جاودان تاريخ، هميشه بر تارك زمان مي‌درخشد و همگان را به ياد صبر، مقاومت و ايثار مي‌اندازد.
حضرت زينب كبرى عليهاالسلام در روز پنجم جمادي‌الاول سال پنجم يا ششم هجرى قمرى در شهر مدينه‏ي منوره متولد گرديد و جهان را به قدوم خويش مزين فرمود.
نام مبارك آن بزرگوار زينب، و كنيه‏ي گراميشان ام‌الحسن و ام‌كلثوم و القاب آن حضرت عبارتند از: صديقه‏الصغرى، عصمه‏الصغرى، وليه اللّه العظمى، ناموس‏الكبرى، شريكه الحسين عليهاالسلام و عالمه‏ي غير معلمه، فاضله، كامله و ... پدر بزرگوار آن حضرت، نخستين پيشواى شيعيان حضرت اميرالمؤمنين على بن ابي‏طالب عليهماالسلام، و مادر گرامى آن بزرگوار، حضرت فاطمه‏ي زهرا سلام اللّه عليها مي‌باشد.
هنگامي كه وجود مقدس زينب كبري (س) متولد گشت، امام علي (ع) خدمت پيامبر اكرم (ص) رسيد و عرض كرد: يا رسول الله! خداوند متعال دختري به دخترت عطا فرموده است، نامش را معين فرماييد. فرمود: اگرچه فرزندان فاطمه اولاد من مي‌باشند، لكن امر ايشان با پروردگار عالم است و من منتظر وحي هستم. در اين حال جبرئيل نازل شد عرض كرد: يا رسول الله! حق تو را سلام مي‌رساند و مي‏فرمايد: نام اين مولود را زينب بگذار؛ زيرا اين را در لوح محفوظ نوشته‌ايم. رسول اكرم (ص) قنداقه‏ي آن مولود گرامي را طلبيد و به سينه چسبانيد، ببوسيد و نامش را زينب نهاد و فرمود: به حاضران و غايبان امت، وصيت مي‌نمايم كه حرمت اين دختر را پاس بدارند. همانا كه او به خديجه‏ي كبري (عليهاالسلام) شبيه است.
فصاحت و بلاغت
كلمات و فرمايشات گهربار آن حضرت در خطبه‌هايى كه از آن حضرت روايت شده، خود قوي‌ترين دليل بر كمال فصاحت و بلاغت آن بانوى بزرگوار مي‌باشد؛ همان بانويى كه امام سجاد عليهاالسلام در حق ايشان فرمودند: «اَنْتِ بِحَمدِاللّهِ عالِمَةٌ غَيرَ مُعَلَّمَة وَ فَهِمَةٌ غَيرَ مُفَهَّمَة» يعنى: «اى عمّه! شما الحمدللّه بانوى دانشمندى هستيد كه تعليم نديده، و بانوى فهميده‌اى هستيد كه بشرى تو را تفهيم ننموده است».
حضرت زينب (س) بزرگ بانوي جهان اسلام، بيدادگر و ادامه‏دهنده‏ي حادثه‏ي عاشورا و دارنده‏ي دانش‌هاي دو جهان و به گفته‏ي امام سجاد (ع)، «داناي بدون آموزگار و فهميده‏ي بدون فهماننده» بود. الگوي راستين وي، بانوي دو جهان، حضرت فاطمه (س) مادر وي بوده است. زينب (س) در دامان پر مهر و معنويت فاطمه (س) از سرچشمه‏ي معارف اسلامي و قرآني سيراب گشت. رسالت راستين زينب هنگامي آغاز گرديد كه پس از به شهادت رسيدن امام حسين (ع) و هفتاد و دو تن از يارانش با ايراد سخنان آتشين، به بيدارگري مردم كوفه و ستيز با ستمكاران و يزيديان پرداخت.
كرامات
به غير از انوار مقدسه‏ي چهارده معصوم عليهماالسلام، در ميان خاندان رسالت و اهل بيت گرامى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلم، افرادى هستند كه در نزد خداوند متعال داراى رتبه و منزلت رفيع و والايى مي‌باشند و توسل به ايشان، موجب گشايش مشكلات و معضلات امور ديگران است؛ مانند حضرت اباالفضل عليه‏السلام كه حتى در موارد زيادى مسيحيان به آن حضرت متوسل شده و به بركت توسل به آن حضرت، مشكلاتشان حل گرديده و به حوائج و خواسته‏هاى خويش دست يافته‏اند.
حضرت زينب سلام اللّه عليها نيز بانويى بزرگوار از اين دودمان پاك مي‏باشد كه توسل به آن حضرت براى حل مشكلات بزرگ بسيار تجربه شده و كرامات بسيارى از آن بانوى گرامى نقل گرديده است.
 

 
منبع/نویسنده:
روابط عمومی
 
تاریخ: ۲۵/۱۱/۱۳۹۴   بازدید: ۳۴۴

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)