روابط عمومی دانشگاه شیراز
پنج شنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۶
عرض تسليت سالروز شهادت حضرت امام جعفر صادق (ع)

25 شوال، سالروز شهادت مظلومانه‏ي ششمين نور سرمدي و رئيس مذهب جعفري، امام جعفر صادق (ع) را تسليت و تعزيت عرض مي‌نماييم


زندگينامه‏ي امام صادق (ع)
حضرت امام جعفر صادق عليه‌السلام، رئيس مذهب جعفري (شيعه) در روز 17 ربيع الاول سال 83 هجري چشم به جهان گشود. پدرش امام محمد باقر (ع) و مادرش ام فروه دختر قاسم بن محمد بن ابي بكر مي‌باشد. كنيه‏ي آن حضرت ابوعبدالله و لقبش صادق است. حضرت صادق تا سن 12 سالگي معاصر جدّ گراميش حضرت سجاد بود و مسلماً تربيت اوليه‏ي او تحت نظر آن بزرگوار انجام گرفته و امام (ع) از خرمن دانش جدّش خوشه‌چيني كرده است. پس از رحلت امام چهارم مدت 19 سال نيز در خدمت پدر بزرگوارش، امام محمد باقر (ع) زندگي كرد و با اين ترتيب 31 سال از دوران عمر خود را در خدمت جدّ و پدر بزرگوار خود كه هر يك از آنان در زمان خويش حجت خدا بودند و از مبدأ فيض كسب نور مي‌نمودند گذرانيد. بنابراين صرف نظر از جنبه‏ي الهي و افاضات رحماني كه هر امامي آن را دارا مي‌باشد، بهره‌مندي از محضر پدر و جدّ بزرگوارش موجب شد كه آن حضرت با استعداد ذاتي و شمّ علمي و ذكاوت بسيار، به حد كمال علم و ادب برسد و در عصر خود بزرگ‌ترين قهرمان علم و دانش گردد. پس از درگذشت پدر بزرگوارش، 34 سال نيز دوره‏ي امامت او بود كه در اين مدت مكتب جعفري را پايه‌ريزي فرمود و موجب بازسازي و زنده نگهداشتن شريعت محمدي (ص) گرديد. زندگي پر بار امام جعفر صادق (ع) مصادف بود با خلافت پنج نفر از بني‏اميه (هشام بن عبدالملك - وليد بن يزيد - يزيد بن وليد - ابراهيم بن وليد - مروان حمار) كه هر يك به نحوي موجب تألم و تأثر و كدورت روح بلند امام معصوم (ع) را فراهم مي‌كرده‌اند و دو نفر از خلفاي عباسي (سفاح و منصور) نيز در زمان امام (ع) مسند خلافت را تصاحب كردند و نشان دادند كه در بيداد و ستم بر امويان پيشي گرفته‌اند؛ چنان‌كه امام صادق (ع) در 10 سال آخر عمر شريفش در ناامني و ناراحتي بيشتري بسر مي‌برد.
عصر امام صادق (ع)
عصر امام صادق (ع) يكي از طوفاني‌ترين ادوار تاريخ اسلام است كه از يك سو اغتشاش‌ها و انقلاب‌هاي پياپي گروه‌هاي مختلف، بويژه از سوي خونخواهان امام حسين (ع) رخ مي‌داد، كه انقلاب ابوسلمه در كوفه و ابومسلم در خراسان و ايران از مهم‌ترين آن‌ها بوده است و همين انقلاب سرانجام حكومت شوم بني‏اميه را برانداخت و مردم را از يوغ ستم و بيدادشان رها ساخت. ليكن سرانجام بني عباس با تردستي و توطئه، به ناحق از انقلاب بهره گرفته و حكومت و خلافت را تصاحب كردند. دوره‏ي انتقال حكومت هزار ماهه‏ي بني‏اميه به بني عباس طوفاني‌ترين و پر هرج و مرج‌ترين دوراني بود كه زندگي امام صادق (ع) را فرا گرفته بود. از ديگر سو، عصر آن حضرت، عصر برخورد مكتب‌ها و ايد‌ئولوژي‌ها و عصر تضاد افكار فلسفي و كلامي مختلف بود كه از برخورد ملّت‌هاي اسلام با مردم كشورهاي فتح شده و نيز روابط مراكز اسلامي با دنياي خارج به وجود آمده و در مسلمانان نيز شور و هيجاني براي فهميدن و پژوهش پديد آورده بود.
خلق و خوي حضرت صادق (ع)
حضرت صادق (ع) مانند پدران بزرگوار خود در كليه‏ي صفات نيكو و سجاياي اخلاقي سرآمد روزگار بود. حضرت صادق (ع) داراي قلبي روشن به نور الهي و در احسان و انفاق به نيازمندان مانند اجداد خود بود. داراي حكمت و علم وسيع و نفوذ كلام و قدرت بيان بود. با كمال تواضع و در عين حال با نهايت مناعت طبع كارهاي خود را شخصاً انجام مي‌داد و در برابر آفتاب سوزان حجاز بيل به دست گرفته، در مزرعه‏ي خود كشاورزي مي‌كرد و مي‌فرمود: اگر در اين حال پروردگار خود را ملاقات كنم، خوشوقت خواهم بود؛ زيرا به كد يمين و عرق جبين آذوقه و معيشت خود و خانواده‌ام را تأمين مي‌نمايم. ابن خلكان مي‌نويسد: امام صادق (ع) يكي از ائمه‏ي دوازده‌گانه‏ي مذهب اماميه و از سادات اهل بيت رسالت است. از اين جهت به وي صادق مي‌گفتند كه هر چه مي‌گفت راست و درست بود و فضيلت او مشهورتر از آن است كه گفته شود. مالك مي‏گويد : با حضرت صادق (ع) سفري به حج رفتم، چون شترش به محل احرام رسيد، امام صادق (ع) حالش تغيير كرد، نزديك بود از مركب بيفتد و هر چه مي‌خواست لبيك بگويد، صدا در گلويش گير مي‌كرد. به او گفتم: اي پسر پيغمبر، ناچار بايد بگويي لبيك، در جوابم فرمود: چگونه جسارت كنم و بگويم لبيك، مي‌ترسم خداوند در جوابم بگويد: لا لبيك و لا سعديك.
 

 
منبع/نویسنده:
روابط عمومی
 
تاریخ: ۰۶/۰۵/۱۳۹۵   بازدید: ۲۷۴

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)