روابط عمومی دانشگاه شیراز
پنج شنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۶
عرض تسليت سالروز وفات حضرت زينب عليهاالسلام

پانزدهم رجب، سالروز وفات جانسوز بانوي صبر و استقامت، حضرت زينب عليهاالسلام را تسليت و تعزيت عرض مي‌نماييم


چرا پيامبر او را زينب ناميد؟

در پنجم جمادي‌الاولي سال پنجم يا ششم هجرت خانه‏ي نبوت با بى‏قرارى تمام در انتظار مولودى بود كه تا چند لحظه‏ي ديگر پاى به اين جهان مى‏نهاد. پس از آن كه لحظه‏ي فرخنده فرا رسيد، خبر مسرت‌بخش آن منتشر شد و عطر خوش اين ولادت كوچه‏هاى مدينه را فرا گرفت. رسول گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله) پس از تبريك و تهنيت، نام او را زينب‏ گذاشت تا به اين وسيله خاطره‏ي دختر مرحومه‏اش زينب‏ را كه كمى قبل از ولادت اين كودك، جهان را بدرود گفته بود زنده نگاه دارد. او بعدها در كسب فضايل و مناقب و كمالات انسانى زبانزد عام و خاص گشت؛ به حدى كه براى او بيش از 60 لقب ذكر شده است. برخى از اين القاب عبارتند از: نائبه الزهراء، مليكه النساء، سيده العقايل، فصيحه، بليغه، كامله، عابده، فاضله، عارفه، صابره و عظيمه بلواها.
«او گنجينه‏هاي علم و اصول حكمت را از پيامبر رحمت‏ به ارث برده است. در بلند مرتبه بودن همّت و صبر در سختي‌هاى خسته‏كننده و طاقت‏فرسا سرّ پدرش بود. (يعنى اوصاف پدرش در او نهان بود).
استقامت و ثبات زينب از استقامت و ثبات پدرش خبر مى‏دهد، گويا در وجود او تمام كرامت‌ها [و صفات پسنديده] حضرت على عليه‏السلام وجود دارد. در صبر و شكيبايى بر مصيبت‌ها آن چنان بود كه نزديك است از عجايب شمرده شود.»
آن بانوى بزرگ كه در دوران زندگى خود با حوادث و مصائب بزرگى مواجه شده بود، در نيمه‏ي رجب سال 62 هجرى در سن 56 سالگى با كوله‏بارى از غم و اندوه، دنياى فانى را وداع گفت و به ديار حق شتافت.
از آنجا كه شخصيت‏ حضرت زينب عليهاالسلام با واژه‏ي صبر و استقامت در برابر مصائب و سختي‌ها قرين است، او را ام المصائب و ام العزائم‏ ناميده‏اند.

قهرمان صبر
زينب كبري (عليهاالسلام)، پيام‏آور خون شهداي كربلا و همراه امام حسين (عليه‏السلام) در نهضت خونين عاشوراست. حضرت زينب (س)، دختر اميرالمۆمنين (عليه‏السلام) و فاطمه‏ي زهرا (سلام الله عليها) در سال پنجم هجري، روز 5 جمادي‏الاولي در مدينه، پس از امام حسين (عليه‏السلام) به دنيا آمد.
امام حسين (عليه‏السلام) به هنگام ديدار، به احترامشان از جا برمي‌خاستند. زينب كبري (عليهاالسلام)، از جدّشان رسول خدا (ص) و پدرشان اميرالمۆمنين و مادرشان فاطمه‏ي زهرا (عليهم‏السلام) حديث روايت كرده‌اند.
اين بانوي بزرگ داراي قوت قلب، فصاحت زبان، شجاعت، زهد و ورع، عفاف و شهامت فوق‏العاده بود؛ وقتي امام حسين (عليه‏السلام)، پس از امتناع از بيعت با يزيد، از مدينه به قصد مكه خارج شدند، حضرت زينب (عليهاالسلام) نيز با دو فرزند خويش همراه ايشان گشتند.
مرحوم سپهر، سيره‏نويس معروف مي‌گويد: در مراتب فضل زينب كبري (سلام الله عليها) سخن بسيار است: ... در صبر و شكيبايي چنان بود كه همگان را متحيّر مي‌ساخت. اگر اندكي از سنگينيِ مصايب او، بر دوش كوه‌ها و آسمان و زمين قرار گيرد، آن‌ها را متلاشي مي‌كند. به راستي از آغاز آفرينش انسان تاكنون زني به بردباري، ايثار و شجاعت او ديده نشده است
در طول نهضت عاشورا، نقش فداكاري‏هاي عظيم حضرت زينب (عليهاالسلام)، بسيار مشاهده مي‌گردد. او سرپرست كاروان اسيران اهل بيت، مراقبت‏كننده از امام زين‏العابدين (عليه‏السلام) و افشاگر ستمگري‏هاي اموي با خطبه‏هاي آتشين خود بود. پس از عاشورا و در سفر اسارت، در كوفه و دمشق، خطابه‏هاي آتشيني ايراد كرد و رمز بقاي حماسه‏ي كربلا و بيداري مردم گشت. پس از بازگشت به مدينه نيز در مجالـس ذكـري كه براي شهـداي كربلا داشت، به سخنوري و افـشـاگـري مي‌پرداخت. صبر و بردباري آن حضرت تا بدان جا بود كه ايشان به قهرمان صبر مشهور شدند.
گوشه‏اي از خطابه‏ي آتشين زينب كبري (عليهاالسلام) كه در نهايت شجاعت در مجلس يزيد، در شام ايراد گرديد، چنين است: «... آنچه امروز غنيمت مي‌داني، فردا براي تو غرامت است و آنچه را از پيش فرستاده‏اي، خواهي يافت؛ خدا بر بندگان ستم روا ندارد، به او شكوه مي‌كنم و بر او اعتماد مي‌جويم؛ پس هر نيرنگي كه داري بكن و هر تلاشي كه مي‌تواني بنما و هر كوششي كه داري به كار گير، به خدا سوگند نمي‌تواني ياد ما را محو كني و سروش ما را بميراني، و به جلال ما هرگز نخواهي رسيد و لكه‏ي ننگ اين ستم را از دامن خود نتواني شست؛ رأي و تدبير تو سست و زمان دولت تو اندك و جمعيت تو به پريشاني خواهد كشيد، در آن روز كه هاتفي فرياد زند: الا لعنة الله علي القوم الظالمين ...»

 
منبع/نویسنده:
روابط عمومی
 
تاریخ: ۲۳/۰۱/۱۳۹۶   بازدید: ۱۳۲

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)