روابط عمومی دانشگاه شیراز
جمعه ۱۶ خرداد ۱۳۹۹
دعاي روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان
دعای روز بیست و سوم ماه مبارک رمضان ضمیمه

دعاي روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان
اَللّـهُمَّ اغْسِلْنى فيهِ مِنَ الذُّنُوبِ، وَطَهِّرْنى فيهِ مِنَى الْعُيُوبِ، وَامْتَحِنْ قَلْبى فيهِ بِتَقْوَى الْقُلُوبِ، يا مُقيلَ عَثَراتِ الْمُذْنِبينَ.
خدايا در اين روز مرا از گناهان پاكيزه گردان، و از هر عيب پاك ساز، و دلم را در آزمايش رتبه دل هاي اهل تقوي بخش, اي پذيرنده عذر لغزش هاي گناهكاران.

شرح فرازهاي دعا
اللهم اغسلني فيه من الذنوب
''خدايا در اين روز مرا از گناهان پاكيزه گردان'' همانطور كه در روايات و آيات قرآن كريم آمده است خداوند تمام گناهان بندگان خويش را مي بخشد و از آن ها در مي گذرد ''ان الله يغفرالذنوب جميعا'' يعني ''به درستي كه خداوند تمامي گناهان را مي آمرزد'' ولي خداوند تنها يك گناه را نمي بخشد و آن هم شرك ورزيدن به ذات اقدس اوست ''ان الله لايغفر ان شرك به...'' يعني ''به درستي كه خداوند كسي را كه براي او شريك قايل شود، نمي آمرزد'' ، حال مي خواهيم بدانيم كه در اين دعا منظور از ''اللهم اغسلني'' ''خدايا مرا شستشو ده'' چه مي باشد؟ براي جواب بايد به اين نكته اشاره كنيم كه آب پاك كننده تمام كثافات و پليدي هاست به طوري كه آب هر كثافت و پليدي را در هر مكاني كه باشد از بين مي برد و پاكيزگي و نظافت را بر جاي مي گذارد به طوري كه اثري از آن كثافت نخواهد ماند كه آنگاه است كه مي گوييم مكان مورد نظر ما شستشو شده و پاك گرديده است و دليل اينكه از خداوند خواستاريم كه ''اللهم اغسلني فيه من الذنوب'' ما را از گناهان شستشو داده و پاك گرداند به خاطر اين است كه ديگر اثري از گناه در جسم و روح ما وجود نداشته باشد تا اينكه كثافات و پليدي هاي گناه مانعي براي رسيدن به قرب الي الله نشوند، پس منظور از غسل همان پاك و طاهر شدن از پليدي هاي گناهان است، كه در اين روز ما نيز از پروردگار عالميان خواستاريم كه ما را از گناهان پاك و پاكيزه گرداند تا بتوانيم به درجات عالي معنوي دست يابيم...

وطهرني فيه من العيوب
''و مرا در اين روز از هر عيب و نقصي پاك ساز'' انسان در طول زندگي خود دانسته يا ندانسته اشتباهات و خطاهاي فاحشي را انجام مي دهد كه اين اشتباهات و خطاها به عيب تعبير مي گردد به فرض مثال شخصي كه بسيار دروغ مي گويد دروغگويي عيب بزرگ او تلقي مي گردد كه آن عيب در دنيا و آخرت گريبانگير او مي شود. چرا كه يك عيب مولد هزاران عيب ديگر است كه ممكن است جامعه اي را به نابودي بكشد، چنانچه در روايات و احاديث موجود است اسلام دستور بر پوشش عيوب الناس مخصوصا مسلمانان را دارد چرا كه اگر عيبي از شخصي كه داراي احترام و آبروست و عده بسياري از او تبعيت مي كنند، فاش شود آنگاه است كه دو اتفاق مهم ممكن است رخ دهد: اول اينكه آن شخص بي آبرو گشته و شخصيت او در پيش همگان متلاشي مي گردد كه ممكن است اين عمل، آن شخص را به كارهاي خطرناكي وادارد و دوم اينكه ممكن است افراد بسياري كه از او تبعيت مي كنند به علت اعتماد به او عيب او را حسن دانسته و به اشاعه آن عيب در بين مردمان بپردازند كه هر دو حالت آن براي يك جامعه بسيار خطرناك است، حال شايد سئوال شود پس در مقابل چنين رفتارهايي چه بايد بكنيم؟ كه ما در جواب مي گوييم كه اولا هر انساني به اندازه كافي داراي عيوب مي باشد كه اگر بخواهد به عيوب نفس خود نظر كند تا آخر عمر بايد در اصلاح آن ها بكوشد چرا كه انساني كه خود مريض است اول بايد مرض خود را درمان كند، بعد مرض ديگران را، كه با اين عمل خود به خود جامعه و افراد آن نيز اصلاح مي گردند به طوري كه اگر شخصي عيوب خود را اصلاح كند كساني كه از او تبعيت مي كنند و از او الگو مي گيرند نيز از عمل اصلاح شده و پسنديده او تبعيت مي كنند و ثانيا انسآن ها در صورت مشاهده عيبي در برادر مسلمان و ديني خود مي توانند به صورت مخفيانه و نامحسوس آن عيب را به آن شخص گوشزد كنند تا به اصلاح آن بپردازد و بايد اين را هم در نظر گرفت كه خداوند ستارالعيوب است و عيب ها را مي پوشاند و خداوندي كه بر پوشندگي عيب ها معروف است هيچگاه نمي خواهد بنده اي عيب بنده ديگري را فاش گرداند كه ما نيز در اين روز از خداوندي كه بر عيوب ما آگاه است خواستاريم وجود ما را از عيب هايي كه در ما رخنه كرده است پاك گرداند...

وامتحن قلبي فيه بتقوي: لقلوب يا مقيل عثرات المذنبين
''و در اين روز دلم را در آزمايش، رتبه دل هاي اهل تقوا بخش اي پذيرنده عذر لغزش هاي گناهكاران'' كساني كه تقواي الهي پيشه مي كنند در روز قيامت از جايگاه ويژه اي برخوردارند چرا كه آنان از نافرماني دستورات ذات اقدس پروردگار دوري گزيدند و سر تسليم به امر و فرمان او فرود آوردند چنانچه خداوند عزوجل در قرآن مي فرمايد: ''والذين اتقوا فوقهم يوم القيامه...'' يعني ''مقام تقوا پيشه گان در روز قيامت بسي برتر و والاتر از كافران است'' و آنان نزد پروردگار خويش داراي رتبه و مقامي والا هستند كه خداوند به آنان وعده فرموده است كه: ''للذين اتقوا عند ربهم جنات تجري من تحتها الآن هار خالدين فيها و ازواج مطهره و رضوان من الله و الله بصير بالعباد'' يعني ''كساني كه تقوا پيشه اند نزد خداوند باغ هاي بهشتي است كه بر زير آن نهرها جاريست و در آن جاويد هستند و زنان پاكيزه و آراسته اي و (از همه بهتر) خشنودي خداوند (براي آنان مي باشد) و خداوند به حال بندگان بيناست'' كه ما نيز در اين روز با اينكه داراي گناهان و لغزش هاي بسياريم اما از خداوند توبه پذير و مهربان خواستاريم كه گناهان و لغزش هاي ما را آمرزيده و مقام و رتبه اهل تقوا را كه در پيشگاه او از درجات والايي برخوردارند به ما عطا فرمايد.

نماز شب بيست و چهارم ماه رمضان (وسائل الشيعه)
رَوَى عَنْ الامام عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِب عليه السلام:
أَنَّهُ سَأَلَهُ عَنْ فَضْلِ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ عَنْ فَضْلِ الصَّلَاةِ فِيهِ فَقَالَ مَنْ صَلَّى لَيْلَةَ أَرْبَعٍ وَ عِشْرِينَ مِنْهُ ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِيهَا مَا يَشَاءُ كَانَ لَهُ مِنَ الثَّوَابِ كَمَنْ حَجَّ وَ اعْتَمَر.
از امام علي عليه السلام روايت شده است: كه از فضايل ماه رمضان فضايل نماز در آن از ايشان سوال شد. ايشان فرمودند هر كس در شب بيست و چهارم هشت ركعت نماز بخواند، براي اوست هر چه كه بخواهد از پاداش همانند كسي كه حج و عمره به جا آورده باشد. (هشت ركعت را به هر صورت كه آسان و ميسر است بخواند).

توصيه معنوي
حضرت امام خميني (رحمه الله) درباره فضيلت ماه مبارك رمضان مي فرمايند:
ماه رمضان مبارك است براي اينكه نزول وحي بر او شده است يا به عبارت ديگر، معنويّت رسول خدا وحي را نازل كرده است، و ماه شعبان معظم است براي اينكه ماه ادامه همان معنويات ماه رمضان است. اين ماه مبارك رمضان جلوه ليلة القدر است كه تمام حقايق و معاني در او جمع است و ماه شعبان، ماه امامان است كه ادامه همان است. در ماه مبارك رمضان ، مقام رسول اكرم- صلي اللَّه عليه و آله و سلم- به ولايت كلي الهي بالاصالة تمام بركات رادر اين جهان بسط داده است و ماه شعبان كه ماه امامان است، به بركت ولايت مطلقه، به تبع رسول اللَّه همان معاني را ادامه مي دهد. پس، ماه رمضان ماهي است كه تمام پرده ها را دريده است و وارد شده است جبرئيل امين بر رسول خدا و به عبارت ديگر وارد كرده است پيغمبر اكرم جبرئيل امين را در دنيا، و ماه شعبان، ماه ولايت است و همه اين معاني را ادامه مي دهد. ماه رمضان مبارك است كه قرآن بر او وارد شده است و ماه شعبان مبارك است كه ادعيه ائمه- عليهم السلام- در او وارد شده است. ماه مبارك رمضان كه قرآن را وارد كرده است، قرآن مشتمل بر تمام معارف است و تمام مايحتاج بشر است و ماه شعبان كه ماه امامان است، ادامه همان حقيقت است و همان معاني در تمام دوره ها.(1)

 
منبع/نویسنده:
راسخون
 
تاریخ: ۲۸/۰۲/۱۳۹۹   بازدید: ۱۲

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)