پنجم آذر ماه، سالروز تشكيل بسيج مستضعفان به فرمان امام خميني (ره) و روز بسيج را گرامي مي‌داريم

تفكر بسيج؛ روحي در كالبد نظام
در هر مجموعه‏ي منظم و هدفمند، افزون بر پيشرفت اجزا، هماهنگي و همگرايي ميان آنان نيز ضروري است تا خواسته‏هاي مجموعه تحقق يابد. فراگير شدن تفكر بسيجي كه همان اخلاص، ايمان به هدف، بالندگي و رشدآفريني است، در ذهن همه‏ي افراد جامعه، حركتي همسو را به دنبال دارد. فعاليت‏هاي اقتصادي، پيشرفت‏هاي نظامي، دستاوردهاي علمي و ...، هر كدام بخشي از بدنه‏ي جامعه را ترميم مي‏كنند؛ ولي روح حاكم بر تمام بخش‏ها، تفكر بسيجي مي‏باشد. تفكر بسيج، ارتباط ناگسستني ميان اجزاي نظام اسلامي را رقم مي‏زند؛ زيرا يكپارچگي اعضاي گوناگون جامعه، ناشي از يگانگي افكار آن‏هاست.
بسيج عمومي
خودمحوري‏ها، كج‏روي‏ها و ترجيح خواسته‏هاي شخصي يا گروهي بر نياز جامعه، آسيب جبران‏ناپذيري بر بدنه‏ي اجتماع وارد مي‏آورد. نظام اسلامي با برخورد قاطع، از فردگرايي جلوگيري مي‏كند تا مبادا سليقه‏هاي فردي و حزبي بر صلاح ملّت ترجيح داده شود.
در پرتو اين تفكر، بسيج خود را حزبي سياسي يا گروهي نظامي يا اقتصادي نمي‏داند. بسيج، نتيجه‏ي فهم همگاني مردم از نيكي‏هاست كه يكايك آن‏ها نقش حساسي در اجراي آن بر عهده دارند. هر كس با توانايي‏هاي خود، نيرويي از بسيج است كه براي رساندن مملكت به جايگاه حقيقي و آرماني‏اش تلاش مي‏كند.
امنيت، ارمغان بسيج
مخالفت دشمنان با تحقق انديشه‏هاي اسلامي، برپايي حكومت عدل را با مشكلات فراواني روبه‏رو مي‏كند؛ شيطنت‏ها و مزاحمت‏هايي كه سلامت جامعه را به خطر مي‏اندازد. نخستين گام براي گسترش مباني ديني در كشور، ايجاد بستر مناسب و امنيت است. آرامش رواني و آسايش خاطر، عرصه را براي حاكميت خدا و قانون او فراهم مي‏آورد.
يكي از حياتي‏ترين وظايف بسيج، حفظ امنيت كشور مي‏باشد. شركت پرشور در جنگ تحميلي، نمونه‏ي برجسته‏اي از حضور موفق بسيج در صحنه‏ي امنيت ملّي بوده است. اكنون نيز نيروهاي بسيجي با گذراندن دوره‏هاي گوناگون نظامي، خود را در برابر تهاجم دشمنان خارجي و توطئه‏هاي داخلي آماده مي‏سازند.
وحدت عقيده و عمل
اهداف والاي بسيج، تنها با حضور جسماني در صحنه محقق نمي‏شود. اين وجود بينش است كه عمل انسان را كامل مي‏كند. آنگاه كه دل‏ها و بينش‏ها پراكنده باشند، تنها مُشتي اجساد بي‏فايده‏اند كه دور هم گرد آمده‏اند. هر حضور موفقي، وحدت عقيده و عمل را مي‏طلبد.
وحدت در بسيج، وحدتي همه جانبه است. در تفكر بسيج، دوگانگيِ عقيده و عمل، منافق‏ساز مي‏باشد. انساني كه از اعتقاد تهي بوده و فرمانبردار چشم و گوش بسته است، بسيار كمتر از انساني كارآيي دارد كه آگاهانه اقدام مي‏كند. بسيج، تجلّي‏گاه حقيقي ايده و عمل است.
شهادت؛ ميراث الهي
مگر شهادت ارثي نيست كه از انبيا رسيده است؟ مگر ما پيروان پاكان سرباخته در راه هدف نيستيم؟ مگر حسين عليه‏السلام را پيشواي خويش نمي‏دانيم؟ شهادت در مكتب تشيّع، پرواز از قفس دنياست و نزد خداوند، هيچ قطره‏اي محبوب‏تر از قطره خوني نيست كه در راه خدا ريخته مي‏شود. خون شهيد، گرمي و حيات را در پيكر جامعه به جريان درمي‏آورد. بالاتر از هر عمل نيكويي، عمل نيكي وجود دارد تا زماني كه انسان در راه خدا شهيد شود. برتر از شهادت، هيچ عمل نيكي وجود ندارد. در تفكر بسيج، برترين شرف و افتخارآميزترين مرتبه، شهادت است. عشق به شهادت، تبلور باشكوه و حماسه‏آفرين ايمان است و اميد به شهادت، قوي‏ترين انگيزه‏ي زيستن در دنيا به شمار مي‏آيد.
حضور در همه‏ي قشرها
معمولاً گسترش يك انديشه‏ي نيك در ميان توده‏ي مردم و گرايش اقشار گوناگون به آن، نشانه‏ي اهداف انساني و آرمان‏هاي مردمي آن انديشه است. قشرهاي مختلف مردم پس از آشنايي دقيق و درست با يك تفكر، قضاوت منصفانه‏اي درباره‏ي آن مي‏كنند و موافقت يا مخالفت خود را بيان مي‏دارند.
امروزه تفكر بسيج به اندازه‏اي در ميان مردم راه يافته است كه نمايندگان برجسته‏اي در ميان توده‏هاي گوناگون مردم دارد. دبستان‏ها و دبيرستان‏ها؛ كارخانه‏ها و مؤسسه‏ها؛ دانشگاه‏ها و مراكز گوناگون علمي و صنعتي كشور، شاهد حضور پررنگ بسيجيان هستند. بي‏گمان، بسيج، يكي از فراگيرترين انديشه‏ها در كشور مي‏باشد.