هفتم صفر، سالروز ولادت باسعادت آيينه‏ي تمام نماي صبر و بردباري، حضرت امام موسي كاظم (ع) خجسته باد

تاريخچه
نام امام هفتم موسي، لقبش كاظم، مادرش بانويي با فضيلت به نام حميده و پدرش پيشواي ششم حضرت صادق عليه‌السلام است. ايشان در سال 128 هجري در سرزمين اَبواء، يكي از روستاهاي اطراف مدينه چشم به جهان گشود و بوستان محمدي را رونقي ديگر بخشيد.
امامت
حضرت امام موسي كاظم عليه‌السلام، از 21 سالگي، رهبري مسلمانان را برعهده گرفتند و تا زمان شهادت، 35 سال رهبر مردم بودند.
به ايشان، به دليل خوبي‌هايي كه داشتند، لقب‌هايي چون كاظم (كسي كه خشم خود را كنترل مي‌كند)؛ صابر (صبر كننده)؛ صالح (درستكار) و امين داده‌اند. ايشان يك لقب مهم ديگر هم به نام باب‌الحوائج دارند. اين لقب، به اين معناست كه اگر كسي خواسته و آرزويي از خداوند داشته باشد، با توسل و واسطه قرار دادن امام كاظم عليه‌السلام مي‌تواند به آرزوي خود برسد.
سخاوت امام كاظم (ع)
كرم و سخاوت حضرت موسي بن جعفر، امام كاظم عليه‌السلام از ديگر صفات نيك آن بزرگوار، بيشتر به چشم مي‌آيد. سخاوت امام چون باران بر همگان نازل مي‌شد و حتي شامل كساني كه به آزار و اذيت او مي‌پرداختند نيز مي‌گرديد.
زهد و عبادت امام كاظم عليه‌السلام
از جمله ويژگي‌هاي حضرت كاظم (ع) زهد و عبادت ايشان بود. آن حضرت سال‌هاي متمادي در زندان به سر برده و در تمام اين مدت، به عبادت خدا مشغول بود؛ به طوري كه بسياري از زندانبانانِ او، تحت تأثير قرار گرفته، از نگهداري امام در شرايط سخت خودداري مي‌كردند. هارون‌الرشيد درباره‏ي آن حضرت به ربيع گفت: اين مرد از راهبان بني‌هاشم است. ربيع مي‏گويد: به هارون گفتم: پس چرا او را زنداني كرده‌اي؟ هارون پاسخ داد: چاره‌اي جز اين نيست. او با اين سخن در صدد توجيه جنايات خود برمي‌آمد.
برخوردهاي سياسي امام كاظم عليه‌السلام
دوراني كه امام كاظم عليه‌السلام در آن زندگي مي‌كرد، با نخستين مرحله‏ي استبداد و ستمگري حاكمان عباسي هم‌زمان بود. فشار سياسيِ عباسيان در دوره‌اي آغاز شد كه پيش از آن، امام باقر و امام صادق عليهماالسلام با تربيت شاگردان فراوان، جنبشي عظيم در ميان شيعه پديد آورده بودند. رسالت امام كاظم عليه‌السلام در اين دوره آن بود كه در اين جنبش، توازن و تعادل فكري را ميان شيعيان برقرار سازد. طبعاً عباسيان نمي‌توانستند تشكّلي به نام شيعه را با رهبري امام بپذيرند و اين، مهم‌ترين عاملي بود كه آن‌ها را وادار كرد امام را تحت فشار بگذارند.
حركت سياسي امام بر ضد هارون
ابن اثير مي‌گويد: هارون كه در رمضان سال 179 به قصد عمره به مكه مي‌رفت، سر راه خود در مدينه، وارد روضه‏ي رسول خدا شد و براي جلب توجه مردم و به رخ كشيدن رابطه‏ي نسبي خويش با رسول خدا به پيامبر چنين سلام داد: «سلام بر تو اي رسول خدا؛ اي پسر عمو». در اين هنگام موسي بن جعفر عليه‏السلام كه آنجا حاضر بود، خطاب به رسول خدا گفت: «سلام بر تو اي پدر». با شنيدن اين سخن، رنگ از رخسار هارون پريد. پس از آن بود كه دستور توقيف آن حضرت را صادر كرد. زنداني شدن امام پس از آن، نشان مي‌دهد كه اين، حركتي سياسي بر ضد هارون تلقي شده است. اين قبيل برخوردهاي امام كاظم عليه‌السلام خطراتي را براي هارون دربرداشت كه در نهايت، به زنداني شدن امام انجاميد.