سالروز ولادت با سعادت كريمهي اهلبيت، حضرت فاطمهي معصومه (س) و آغاز دههي كرامت تبريك و تهنيت باد
از ديرباز آستان قدس حضرت معصومه عليهاالسلام منشأ هزاران كرامت و عنايت الهي بوده است. قرنهاست كه قلبهاي نااميد، دل به درگاه نورانياش ميبندند. دستهاي تهي، از مهر جارياش سرشار ميشوند و انسانهاي بيپناه در جوار لطفش پناه ميگيرند؛ زيرا آن حضرت را عبد صالح خدا و واسطهي فيض الهي ميدانند. سفرهي بيكران كرم حضرت معصومه (س) نيز همواره بر زائران حاجتمند گسترده است. بارگاه لطف و فيض سرشار آن حضرت باعث شده است كه ايشان را به وصف زيباي كريمهي اهل بيت بخوانند.
نام شريف آن بزرگوار فاطمه و مشهورترين لقب آن حضرت، معصومه است. پدر بزرگوارش امام هفتم شيعيان حضرت موسى بن جعفر (ع) و مادر مكرمهاش حضرت نجمه خاتون (س) است. آن بانو مادر امام هشتم نيز هست. از اين رو، حضرت معصومه (س) با حضرت رضا (ع) از يك مادر هستند.
ولادت آن حضرت در روز اوّل ذيقعدهي سال ١٧٣ هجرى قمرى در مدينهي منوره واقع شده است. ديرى نپاييد كه در همان سنين كودكى با مصيبت شهادت پدر گرامى خود در حبس هارون در شهر بغداد مواجه شد. لذا از آن پس تحت مراقبت و تربيت برادر بزرگوارش حضرت على بن موسى الرضا (ع) قرار گرفت.
در سال ٢٠٠ هجرى قمرى در پى اصرار و تهديد مأمون عباسى سفر تبعيدگونهي حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون اينكه كسى از بستگان و اهل بيت خود را همراه ببرند، راهى خراسان شدند.
يك سال بعد از هجرت برادر، حضرت معصومه (س) به شوق ديدار برادر و اداي رسالت زينبي و پيام ولايت به همراه عدهاى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حركت كرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مىشد. اينجا بود كه آن حضرت نيز همچون عمهي بزرگوارشان، حضرت زينب (س) پيام مظلوميت و غربت برادر گراميشان را به مردم مؤمن و مسلمان مىرساند و مخالفت خود و اهلبيت (ع) را با حكومت حيلهگر بنىعباس اظهار مىكرد. بدين جهت تا كاروان حضرت به شهر ساوه رسيد، عدهاى از مخالفان اهلبيت كه از پشتيبانى مأموران حكومت برخوردار بودند، سر راه را گرفتند و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند؛ در نتيجه تقريباً همهي مردان كاروان به شهادت رسيدند؛ حتى بنابر نقلى، حضرت معصومه (س) را نيز مسموم كردند.
به هر حال، يا بر اثر اندوه و غم زياد از اين ماتم و يا بر اثر مسموميت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه (س) بيمار شدند و چون ديگر امكان ادامهي راه به طرف خراسان نبود، قصد شهر قم را نمود. پرسيد: از اين شهر ساوه تا قم چند فرسنگ است؟ آن چه بود جواب دادند، فرمود: مرا به شهر قم ببريد، زيرا از پدرم شنيدم كه مىفرمود: شهر قم مركز شيعيان ما است. بزرگان شهر قم وقتى از اين خبر مسرتبخش مطلع شدند، به استقبال آن حضرت شتافتند و در حالى كه موسى بن خزرج، بزرگ خاندان اشعرى زمام ناقهي آن حضرت را به دوش مىكشيد و عدهي فراوانى از مردم پياده و سواره گرداگرد كجاوهي حضرت در حركت بودند، حدوداً در روز ٢٣ ربيعالاول سال ٢٠١ هجرى قمرى حضرت وارد شهر مقدس قم شدند. سپس در محلى كه امروز ميدان مير ناميده مىشود، شتر آن حضرت در جلو در منزل موسى بن خزرج زانو زد و افتخار ميزبانى حضرت نصيب او شد.
آن بزرگوار به مدت ١٧ روز در اين شهر زندگى كرد و در اين مدت مشغول عبادت و راز و نياز با پروردگار متعال بود.
محل عبادت آن حضرت در مدرسهي ستيه به نام بيتالنور هماكنون محل زيارت ارادتمندان آن حضرت است.