26 مرداد ماه، سالروز بازگشت پيروزمندانهي آزادگان سرافراز به ميهن اسلامي گرامي باد
26 مرداد، روز خاطرهانگيز و سراسر شور و هيجان آغاز بازگشت آزادگان به ميهن اسلامي و روز سراسر افتخاري است كه بر صفحات زرين انقلاب حك شد. 26 مرداد يادآور ايام معطر به عطر حضور دوبارهي عزيزاني است كه بوي شهيدان را با خود داشتند.
تنديس استقامت
26 مرداد 1369، برگي ديگر از تقويم انقلاب ورق خورد. شهر به استقبال پرندههاي مهاجر آمده بود كه در سالهاي سخت هجران از وطن، بال و پر خود را در زير شكنجههاي كفر شكسته بودند؛ البته هر چند جسم آنان در بند بود، ولي هيچگاه روح و انديشهي بلندشان تسخير نشد و قلبشان به ياد دين و ايمان و آسمان وطن ميتپيد. 26 مرداد، روز بازگشايي قفس ما بود؛ روز شادماني شهر و مردم؛ روز شادباش و تبريك؛ روز وصل و ديدار. آغوش وطن گشوده شده بود و فوج فوج مردانگي در آن جاي ميگرفت به راستي كدامين ساعت ميتواند شكوه آن لحظات را در خود بگنجاند و كدامين تقويم ميتواند شوق آن لحظهي ديدار را در خود ثبت كند.
طلوع دوبارهي زندگي
آزادگان آمدند همانطور كه رفته بودند؛ دلير و مقاوم، نستوه و استوار، اميدوار و دلاور. آمدند با همان صلابت هميشگي، همانطور كه ديروز رفته بودند. امروز كه آمدند، بوي اسپند و دود، بوي عطر خاطرات، و بوي مهرباني و انتظار فضاي دلها را سرشار از شور و شعف كرد.
حسّ غريبي بود. عشق خودنمايي ميكرد. اقاقيا به استقبال آمده و آفتابگردان صورت خود را به خورشيد سپرده بود. نسيم، مژدهي وصل ميداد. انتظار پايان يافت و بازگشت پرستوها، سخني بود كه هر پير و جواني ورد زبان خود كرده بود.
نيمهي پنهان دفاع مقدس
آزادگان ما، وارثان شهيداناند و ماندند تا نامشان را گرامي و راهشان را ادامه دهند.
اين از معراج برگشتگان، اينك با حضور خود در جامعه، آمدهاند تا در صحنههاي سازندگي حماسهاي ديگر بيافرينند و همدوش همسنگران ديروزشان، روح بزرگي و صلابت را در جامعه بدمند. اينك رسالت ما، به ويژه نسل جوان اين است كه با دنبالهروي از سيرهي اين سرافرازان، كشور خود را در برابر دشمنان به كمين نشسته بيمه كنيم. بايد قدر اين گنجينههاي ارزشمند انقلاب را دانست؛ آزادمرداني كه در اوج عزّت و پايداري به وطن بازگشتند و با صلابت و ايستادگي، براي خدمت در سنگر سازندگي ايران آزاد و آباد در صحنههاي مختلف اجتماعي، فرهنگي و سياسي آماده و مقاوماند.
اين يادگاران دفاع مقدس و روزهاي آتش و خون، با گامهاي مطمئن و دلهاي سرشار از عشق و ايمان به خدا و وطن، براي رسيدن به قلّههاي فتح و ظفر ايستادهاند؛ پس ما نيز بايد صبوريشان را ارج نهيم و پاي غفلت بر آن نگذاريم.