سالروز شهادت مظلومانهي ستارهي جوان آسمان ولايت و مظهر جود و سخا، امام محمد تقي (ع) را تسليت و تعزيت عرض مينماييم
جواد الائمه
در غم شهادت امامي به سوگ نشستهايم كه در بيست و پنج سالگي به سوي اجدادش رخت بربست. مردي كه بيست و پنج سال، خورشيد را به خجلت واداشت؛ بيست و پنج بهار را روياند و شكوفاند و خود فروزانتر از خورشيد، تابيد و درخشيد و اينك، كودكان پژمرده و داغدار و گريان، بهانهگيران سايهي دستهايي هستند كه بر سرشان باران مهر ببارد و بر دامانشان گل عاطفه نثار كند. هماكنون، پاره زخمهاي دلمان، سر باز كرده است و قناتي از غم، در قنوت نگاهمان جاري است. آري، كدام ديده است كه بر مظلوميت آن شهيد جوان نگريد؟ سلام به امام محمدتقي عليهالسلام كه جوادالائمه و امام جوادان، رادمردان و جوانمردان است.
ولادت امام عليه السلام
امام محمدتقي (ع) در دهم رجب سال 195 ه . ق به دنيا آمد. نام آن حضرت محمد و كنيهاش ابوجعفر و مشهورترين القاب او تقي و جواد است. نام مادر امام محمدتقي عليهالسلام «سبيكه» است و امام رضا عليهالسلام او را «خيزران» ناميد. اين بانوي گرامي از خاندان ماريه قبطيه، همسر رسول خدا صلي الله عليه و آله و در فضايل اخلاقي از برترين زنان عصر خويش بود.
ميراث علمي امام محمدتقي عليه السلام
در دوران امام محمدتقي عليهالسلام به علّت فشار و خفقان حاكم بر جامعه، مردم با نوشتن نامه به امام و دريافت جواب از آن حضرت، با ايشان ارتباط داشتند. با اينكه آن حضرت در 25 سالگي به شهادت رسيدند، علاوه بر مطالبي كه دربارهي اصحاب و يا كتب آنها از امام محمدتقي عليهالسلام روايت شده، بيش از 220 هزار حديث پيرامون مسائل مختلف اسلامي از آن حضرت در دسترس ما قرار دارد و 120 نفر از ايشان روايت كردهاند. شيخ طوسي (ره) 113 تن از راويان حديث امام تقي عليهالسلام را برشمرده است. از اين مقدار حديث كه از آن امام نقل شده ميتوان به عظمت علمي و احاطهي ايشان بر مسائل فقهي، تفسيري، عقيدتي و دعا و مناجات پي برد. از سوي ديگر، اين احاديث كمالات اخلاقي آن حضرت را آشكار ميسازند. بخش عمدهي روايات فقهي امام را بايد در نامههايي كه در پاسخ اصحاب به بلاد مختلف اسلامي فرستادهاند جستجو كرد.
امام جواد عليهالسلام تثبيتكنندهي اصل امامت
از آنجايي كه رسيدن به مقام امامت امت در سنين خردسالي با عقل ظاهربين گروهي از مردم قابل توجيه نبود، پرسشهاي دشوار و پيچيدهاي مطرح ميكردند تا به خيال خام خود، حضرت امام جواد عليهالسلام را در ميدان رقابت علمي شكست دهند. امّا امام جواد عليهالسلام با پاسخهاي روشن از اين آزمونها سربلند بيرون آمده، هرگونه ترديد درمورد امامت خود را از بين برد و اصل امامت را تثبيت كرد. از اين رو، در زمان امام هادي عليهالسلام اين موضوع مشكلي ايجاد نكرد؛ زيرا براي همه روشن شده بود كه در برخورداري از اين منصب الهي، خردسالي تأثيري ندارد.
هشدار به ستمگران
فراخوان جامعه به مقابله و معارضه با ستم و به طور كلي ايجاد روحيهي ستمستيزي در جامعه از جمله اقدامات مهم رهبران الهي و آسماني است؛ زيرا تا جامعه به چنين درك و فهمي دست نيابد از خود تحركي نشان نميدهد. يكي از اهداف پيامبران، تبيين عدالت و راههاي تحقق آن است. موضع ستمستيزي امام محمدتقي عليهالسلام هم در گفتار و هم در عمل، كاملاً آشكار است؛ به عنوان نمونه آن گرامي دربارهي ستمگران و سزاي آنان، چنين هشدار ميدهد: «روز اجراي عدالت براي ستمگر سختتر از روز ستمكاري براي ستمديده است». در پرتو اين گفتار، امام عليهالسلام نه تنها نفرت و انزجار خود را بيان ميكند، بلكه هشداري به همهي ستمگران ميدهد كه روز به كيفر رساندن آنان به مراتب سختتر از روزي است كه آنان در پناه قدرت چند روزه و موقتي خويش، بر مظلومان و ضعيفان ستم ميكنند.
طرح شهادت امام
از آنجايي كه موقعيت سياسي، نفوذ اجتماعي و فعاليتهاي گستردهي امام جواد عليهالسلام از نظر معتصم و دستاندركاران حكومت پنهان نبود، وي پس از استقرار در مسند خلافت و بيعت گرفتن از مردم، بلافاصله به سراغ امام جواد عليهالسلام رفت و درصدد كنترل ايشان برآمد. امام را به بغداد فراخواند و وي را تحت نظر قرار داد تا از گسترش نفوذ سياسي ـ اجتماعي امام عليهالسلام جلوگيري كند. امّا با نافرجام ماندن سياست كنترل، درصدد به شهادت رساندن امام برآمد. از اين رو نخست درباريان را واداشت تا حضرت را متهم به قيام عليه حكومت كنند. امّا با شيوههايي كه امام در پيش گرفت، اين طرح نقش بر آب شد. سرانجام در عين ضعف و ورشكستگي سياسي ـ اجتماعي، از نارضايتي همسر امام بهره بردند و او را عامل اجراي نقشهي شوم معتصم ساختند. دستگاه ظلم و قساوت، امام را در سن 25 سالگي در بغداد به شهادت رساند و شيعيان را در سوگ نشاند.