ششم ذيقعده، روز بزرگداشت حضرت احمد بن موسي شاه‏چراغ (ع) گرامي باد

حضرت احمد بن موسي مشهور به شاه‌چراغ فرزند حضرت امام موسي كاظم (ع) مي‌باشد. وي با برادران ديگرش به نام‌هاي محمد و حمزه از يك مادر بودند. مادر آن حضرت مشهور به امّ احمد بود. پسران حضرت موسي كاظم (ع) نوزده نفر بودند كه امام رضا (ع)، ابراهيم، عباس و قاسم هم از يك مادر بودند.
شخصيت و فضايل حضرت احمد بن موسي عليه‏السلام
حضرت سيد امير احمد عليه‏السلام ملقب به شاه‏چراغ و سيدالسادات الاعاظم، فرزند بزرگوار امام موسي كاظم عليه‏السلام مي‏باشد. در فضيلت احمد بن موسي عليه‏السلام سخن بسيار است. به طور كلي از آنچه نسب‏شناسان، علماي رجال، محدثان، محققان، مورخان،‌ مؤلفان و نويسندگان در خصوص احمد بن موسي عليه‏السلام و فضايل وي نوشته‏اند،‌ برمي‏آيد كه او كريم، شجاع، فاضل،‌ صالح، پرهيزگار، صاحب ثروت و منزلت، بزرگوار و با عزّت بوده و نزد پدرش منزلتي خاص داشته است. شب‏ها تا صبح به عبادت مشغول بود، با قلم خود، ‌قرآن بسيار نوشت و شخصي موثق و راوي احاديث زيادي از نياي خود بود.
شيخ مفيد عليه‏الرحمه در كتاب خود به نام ارشاد در شرح حال حضرتش مي‏فرمايد: حضرت احمد بن موسي عليه‏السلام جليل‏القدر،‌ كريم و پرهيزگار بود و حضرت موسي بن جعفر عليه‏السلام او را دوست و مقدم مي‏داشت و مزرعه‏ي خود را كه به بسيره معروف بود، به او بخشيد و گويند حضرت احمد بن موسي رضي الله عنه هزار بنده خريد و در راه خدا آزاد نمود. حسن بن محمد بن يحيي براي من حديث كرد از جدّش كه گفت: شنيدم از اسماعيل فرزند حضرت موسي بن جعفر عليه‏السلام كه مي‏گفت: پدرم با فرزندان خود از شهر مدينه به سوي برخي از اموال خود بيرون رفت و با احمد بن موسي عليه‏السلام بيست مرد از خدمتگزاران و خادمان پدرم همراه بودند و چنان مراسم احترام و ادب نسبت به آن جناب بجاي مي‏آوردند كه هر گاه احمد بن موسي عليه‏السلام مي‏نشست آن بيست تن مي‏نشستند و چون برمي‏خاست بپا مي‏ايستادند. در چنين شرايطي پدرم احمد را قلباً چنان دوست مي‏داشت و باطناً به وي مهر مي‏ورزيد كه چون احمد از پدر غافل مي‏گرديد پدرم مخفيانه با گوشه‏ي چشم بر او نگاه‏هاي گرم و محبت‏آميز مي‏نمود و چشم از وي برنمي‏داشت و ما متفرق نمي‏شديم تا اين‏كه احمد از جمع ما خارج نمي‏گشت.
بيعت حضرت احمد بن موسي عليه‏السلام و مردم مدينه با علي بن موسي الرضا عليه‏السلام
هنگامي كه خبر شهادت حضرت امام موسي كاظم عليه‏السلام در مدينه منتشر شد، مردم بر در خانه‏ي ام احمد جمع شدند. آنگاه همراه با احمد بن موسي عليه‏السلام به مسجد آمدند و به دليل شخصيت والاي احمد بن موسي عليه‏السلام گمان كردند كه پس از شهادت امام موسي كاظم عليه‏السلام وي جانشين و امام است. به همين علّت، با وي بيعت كردند و او نيز از آن‏ها بيعت گرفت، پس بر بالاي منبر رفت و خطبه‏اي در كمال فصاحت و بلاغت بيان كرد و فرمود: اي مردم! هم چنان كه اكنون تمامي شما با من بيعت كرده‏ايد، بدانيد كه من خود، در بيعت برادرم علي بن موسي عليه‏السلام هستم. او پس از پدرم، امام و خليفه‏ي بحق و ولي خداست. از سوي خدا و رسولش بر من و شما واجب است كه از او اطاعت كنيم.
پس از آن،‌ احمد بن موسي عليه‏السلام در فضايل برادرش علي بن موسي الرضا عليه‏السلام سخن گفت و تمامي حاضران تسليم گفته‏ي او شدند و از مسجد بيرون آمدند؛ در حالي كه پيشاپيش آن‏ها احمد بن موسي (عليهماالسلام) بود. آنگاه خدمت امام رضا عليه‏السلام رسيدند و به امامت آن بزرگوار اعتراف كردند و همگي با حضرت امام رضا عليه‏السلام بيعت كردند و حضرت علي بن موسي عليه‏السلام درباره‏ي برادرش (احمد) دعا فرمودند: هم چنان كه حق را پنهان و ضايع نگذاشتي، خداوند در دنيا و آخرت تو را ضايع نگذارد.