روابط عمومی دانشگاه شیراز
۱۳۹۶ سه شنبه ۶ تير 
 

در رثاي چهره اي ماندگار
 
در ميان بهت و شگفتي ناشي از خبر غيرمنتظره رحلت آيت الله اكبر هاشمي رفسنجاني، خبر درگذشت دكتر علي شريعتمداري، از چهره هاي علمي و سياسي، مورد توجه قرار نگرفت. اگرچه وزراي آموزش وپرورش و فرهنگ و ارشاد اسلامي، در رثاي او پيام تسليت دادند؛ اما رسانه ها، توجه كامل خود را به معرفي و مسائل مربوط به آقاي هاشمي رفسنجاني معطوف كردند و شايد هم از درگذشت آن استاد گرامي دانشگاه و وزير علوم در دولت موقت مهندس بازرگان آگاهي پيدا نكردند؛ بنابراين شايسته است در هر فرصتي قدر اين بزرگواران را بدانيم. دكتر شريعتمداري در سال 1302 خورشيدي در شيراز پاي بر جهان گذاشت. پس از اخذ ديپلم به آموزگاري در مدرسه هاي شيراز پرداخت و علاقه خود را به معلمي نشان داد.

از آن پس در مدت نزديك به 75 سال به معلمي در دبيرستان و دانشگاه ادامه داد. علي شريعتمداري در سال 1322 ليسانس فلسفه و علوم تربيتي گرفت و باز هم درس خواند و ليسانس حقوق قضائي را نيز اخذ كرد. پس از آن به تدريس در دبيرستان هاي شيراز مشغول شد. علاقه زياد او به ادامه تحصيل و بهره گيري از استعداد و پشتكاري كه در خود احساس مي كرد، باعث شد ماندن در شيراز و بسنده كردن به دبيري دبيرستان، وي را قانع نكند؛ بنابراين زادگاه خويش را ترك كرد و راهي آمريكا شد. شريعتمداري در سال 1335 به دانشگاه ميشيگان رفت و در رشته آموزش متوسطه فوق ليسانس گرفت. بعد وارد دانشگاه تنسي شد و در مقطع دكترا ادامه تحصيل داد و به سال 1338، در رشته فلسفه تعليم و تربيت دكترا گرفت. آنگاه به ايران آمد و در دانشگاه شيراز با عنوان دانشيار، به تدريس پرداخت. (دانشنامه دانش گستر، ج 10، ص 511).دكتر علي شريعتمداري در سال 1343 عزم اقامت در اصفهان كرد؛ بنابراين به اين شهر آمد و در دانشكده علوم تربيتي دانشگاه اصفهان به تعليم و تربيت دانشجويان مشغول شد. انقلاب اسلامي در سال 1357 به پيروزي رسيد و دولت موقت به رياست مهندس مهدي بازرگان تشكيل شد. مهندس بازرگان براي مديريت بر وزارت فرهنگ و آموزش عالي، از دكتر شريعتمداري دعوت كرد و او را براي وزارت مذكور به شوراي انقلاب معرفي و پس از تأييد آن شورا به وزارت فرهنگ و آموزش عالي منصوب كرد. در تهران، دكتر شريعتمداري تدريس را رها نكرد و البته پيش بيني مي كرد كه در مسئوليت وزارت، چندان دوام نمي آورد. همين هم شد و در نيمه اول سال 1358، جامه وزارت را از تن درآورد و به علاقه اش كه همان تدريس و تحقيق در دانشگاه ها و مراكز آموزش عالي بود، ادامه داد. وي كه سابقه تدريس و همكاري در دانشگاه هاي اينديانا و تنسي (سال 44 تا 46) به عنوان استاد مدعو را در كارنامه اش داشت، در سال 1358 به دانشگاه تربيت معلم (دانشگاه خوارزمي فعلي) رفت و درس دادن و پژوهش را ادامه داد. (پايگاه اطلاع رساني وابسته به دانشگاه خوارزمي). شريعتمداري از زمان دانشجويي، همراه فعاليت هاي علمي و آموزشي به فعاليت سياسي هم روي آورد. اين فعاليت هاي مستمر او را به عضويت در شوراي مركزي حزب ملت ايران درآورد. سابقه سياسي و فعاليت حزبي و به ويژه اينكه فرد متعهد و متديني هم بود، باعث رفاقت و رفت و آمد او با اعضاي نهضت آزادي ايران شد. اين رفاقت انگيزه اي شد كه مهندس بازرگان از وي براي عضويت در كابينه دولت موقت دعوت به عمل آورد.نگارنده در دوران دانشجويي به اتفاق يكي از دوستانم در پي جمع آوري مجموعه مقالات علمي در موضوع توحيد برآمديم. به 20 نفر از شخصيت هاي علمي و مذهبي و سياسي مبارز نامه نوشتيم و به مرور سراغ فرد فرد آنان رفتيم كه مقالات را دريافت كنيم. به توصيه شهيد آيت الله مطهري موضوعي كه براي دكتر علي شريعتمداري انتخاب كرده بوديم، «نقش توحيد در تعليم و تربيت» بود. يكي ديگر از شخصيت هاي علمي كه جزء آن 20 نفر بود، آقاي محمدتقي شريعتي، پدر زنده ياد دكتر علي شريعتي بود. من در سال 1355 در مشهد خدمت آقاي محمدتقي شريعتي رسيدم و درخواستم را با آن مرحوم در ميان گذاشتم. ايشان به دليل كهولت سن و نيز به دليل ناراحتي ناشي از گرفتاري هايي كه رژيم پهلوي براي فرزندش، دكتر علي شريعتي، ايجاد كرده بود، از نوشتن مقاله عذرخواهي كرد؛ اما بيش از يك ساعت براي من صحبت كرد. در ميان صحبت هايش پرسيد اين 20 نفر كه شما انتخاب كرده ايد، چه كساني هستند؟ من فهرست افراد را به ايشان نشان دادم، به نام دكتر علي شريعتمداري كه رسيد، گفت ايشان فرد ملايي است. خوب درس خوانده و باسواد است (نقل به مضمون). خلاصه بدون اينكه حتي به سواد يك نفر ديگر از آن 20 نفر كه همه جزء علماي مشهور و انقلابي و نيز استادان برجسته دانشگاه بودند، اشاره كند، از دكتر علي شريعتمداري، استاد دانشگاه اصفهان، تمجيد كرد.
منبع خبر:
روزنامه شرق
 
تاریخ: ۲۳/۱۰/۱۳۹۵   
 
خبرنامه الکترونیک، بریده جراید الکترونیک سازمان