روابط عمومی دانشگاه شیراز
جمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷
فاصله زياد دانشگاه با صنعت علت كاربردي نبودن رياضي/ضرورت حضور يك رياضيدان در كنار اقتصاددان ها
 
عضو هيئت علمي دانشگاه شيراز علت كاربرد نداشتن رياضي در جامعه را فاصله زياد دانشگاه با صنعت و بوروكراسي ميان آن دو دانست و از لزوم قرارگرفتن استادان رياضي در كنار استادان ديگر در پروژه هاي مختلف سخن گفت.
به گزارش خبرگزاري دانا دكتر غلامحسين اسلام زاده، درباره كاربرد رياضي در كشورهاي پيشرفته اظهار كرد: من يك دوره فرصت مطالعاتي در كشور سوئد گذراندم و آن جا ديدم كه دانشگاه صنعتي «چالمرز» كنار كارخانه مركزي ولوو ساخته شده است و آن كارخانه با هر كدام از دانشكده ها كه مي توانستند، ارتباط برقرار مي كردند و از دانشجويان در پروژه هاي خود استفاده مي كردند؛ مثلا از دانشجويان رياضي در مباحث پيش بيني هاي آماري براي آينده يا تحليل داده ها استفاده مي كردند. در يكي از گرايش هاي رياضيات كاربردي مكانيك سيالات در خارج از كشور استادان مكانيك، مدل سازي رياضي را انجام مي دهند و مدل تبديل به مساله اي رياضي مي شود و رياضيدانان آن را حل مي كنند. در كارخانه هاي داروسازي هم همين روال وجود دارد و از فارغ التحصيلان رياضي براي تحليل داده هاي آماري استفاده مي شود، در كل پروژه هاي چندتخصصي خيلي خوب مي توانند كار را پيش ببرند.

اسلام زاده ادامه داد: در اقتصاد يكي از مسائل مهم پيش بيني آينده است و اين پيش بيني كاملا مرتبط با رياضي است؛ رياضيدانان با مبحث سري هاي زماني با استفاده از اطلاعات موجود وضعيتي را كه در آينده اتفاق خواهد افتاد، پيش بيني مي كنند و حضور يك رياضيدان در كنار اقتصاددان ها مي تواند كمك بزرگي به حل بحران هاي اقتصادي كند.

وي شيوه آموزش رياضي در ايران را به صورت «سنتي» و به سبك «سخنراني» توصيف كرد و افزود: در ايران استادان چندان از ابزارهاي كمك آموزشي استفاده نمي كنند و در تدريس با دانشجويان تعاملي ندارند؛ اما در خارج از كشور دستياران آموزشي كه خود از دانشجويان دكتري هستند، براي دروس پايه دانشجويان كارشناسي كلاس هاي آزمايشگاه يا حل تمرين برگزار مي كنند و اگر دانشجو مطلبي را در طول كلاس ياد نگرفته باشد در كلاس حل تمرين كه جمع كوچكتري است با دستيار آموزشي اشكالش را برطرف مي كند. اين سيستمي است كه در ايران چندان جا نيفتاده، البته بعضي دانشگاه ها اين رويه را شروع كرده اند.

اسلام زاده در پاسخ به سوالي درباره تناسب سرفصل دروس كارشناسي و كارشناسي ارشد با نيازهاي روز، گفت: بازنگري در سرفصل ها آغاز شده، اما همچنان الگويي كه در حال تدريس است، الگوي 40 سال گذشته است، البته دروس در نوع خودشان متناسب با دروس مشابه در دانشگاه هاي خارجي هستند؛ اما در كشورهاي پيشرفته برخي دروس كاربردي تر را اضافه كردند كه ما آن ها را نداريم يا كمتر داريم.

اين استاد رياضي با بيان اين كه طرح هاي كهاد طرح هاي مثبتي هستند و باعث مي شوند دانشجويان در زمينه هايي كه علاقه دارند، فعاليت و درآينده كارآفريني كنند، افزود: البته اين طرح ممكن است موجب تضعيف پايه رياضي دانشجويان رياضي براي ورود به مقطع ارشد شود، اما در كنگره جهاني رياضي سال 2006 عنوان شد كه تقريبا نيمي از دانشجويان وودي كارشناسي وارد مقطع ارشد نمي شوند و حدود 4 الي 5 درصد دانشجويان ورودي كارشناسي رياضي وارد دكتري مي شوند؛ بنابراين نبايد آن ها را صرفا براي ورود به مقاطع بالاتر تربيت كرد.

اسلام زاده با اشاره به روند كاهش تمايل دانشجويان به رشته هاي علوم پايه، تصريح كرد: من فكر مي كنم طي چند سال آينده با كمبود دانشجو مواجه خواهيم شد، در حال حاضر گرايش به علوم پايه كم شده و اين موضوع در 15 سال آينده اثر خود را نشان خواهد داد. درآينده با كمبود متخصص علوم پايه مواجه مي شويم. مجددا ممكن است علوم پايه مورد توجه قرار بگيرد و دوباره متقاضيان آن زياد شوند. بازار كار هم تا آن موقع ايجاد شده است، زيرا بسياري از نيروها بازنشسته مي شوند و كمبود متخصص وجود خواهد داشت.

عضو هيئت علمي دانشگاه شيراز با محدود خواندن بازار كار در وضعيت فعلي، جايگاه دانش آموختگان رياضي در بازار كار را متناسب با ذوق و سليقه و مهارت هاي فرد و كارآفريني در راستاي آن دانست و تاكيد كرد: اطلاعات رياضي يك دانش آموخته رياضي ممكن است در حرفه اش به كار نيايد، اما باعث ورزيدگي فكري فرد خواهد شد و اين باعث مي شود در حرفه اش موفق باشد.

وي راهكار برون رفت از وضعيت فعلي رياضيات را تغيير قالب هاي سنتي در آموزش و سياست گذاري ها دانست و گفت: چه دانشجويان رياضي محض و چه دانشجويان رياضي كاربردي بايد به دنبال زمينه هاي كار عملي بگرديم، چون اين بحث مطرح است كه افرادي كه رياضي كاربردي مي خوانند هم عملا در حوزه رياضيات محض كار مي كنند. اين مشكلات در رشته هاي مهندسي هم وجود دارد، زيرا آن ها دروس را تئوري مي خوانند و هنگام ورود به صنعت سردرگم هستند.

به گفته اسلام زاده اگر مسئولان موانع بوروكراسي ورود دانشگاه ها به صنعت را بردارند، كمك بزرگي به فارغ التحصيلان همه رشته ها مي شود. يكي ديگر از كارهايي كه مسئولان مي توانند انجام دهند، اين است كه الزام ايجاد كنند در پروژه هاي مختلف تا آن جا كه ممكن است از دانش آموختگان رياضي هم در كنار ديگر متخصصان استفاده شود.
منبع خبر:
دانا خبر
 
تاریخ: ۲۴/۰۶/۱۳۹۷