روابط عمومی دانشگاه شیراز
دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷
محدوديت منابع آب بايد در توسعه فيزيكي شيراز لحاظ شود
 
شيراز - ايرنا- رئيس مركز پژوهش هاي علوم جوي و اقيانوسي دانشگاه شيراز با بيان اينكه منابع موجود آب در شيراز پاسخگوي افزايش جمعيت دراين كلان شهر نيست گفت: مديران و برنامه ريزان شهري بايد محدوديت منابع آب را بيش از پيش در توسعه فيزيكي شيراز لحاظ كنند.
محدوديت منابع آب بايد در توسعه فيزيكي شيراز لحاظ شود
اقتصاد ايران: شيراز - ايرنا- رئيس مركز پژوهش هاي علوم جوي و اقيانوسي دانشگاه شيراز با بيان اينكه منابع موجود آب در شيراز پاسخگوي افزايش جمعيت دراين كلان شهر نيست گفت: مديران و برنامه ريزان شهري بايد محدوديت منابع آب را بيش از پيش در توسعه فيزيكي شيراز لحاظ كنند.

دكتر سيد محمد جعفر ناظم السادات، سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار ايرنا اظهار داشت : تاب آوري كلان شهرهايي مانند شيراز در برابر كمبود آب بايد مورد مطالعه دقيق قرار گيرد، بايد پرسيده شود چرا كشورهايي مانند بنگلادش، چين و هندوستان بسيار پرجمعيت هستند و برخي ديگر از كشورها همچون بخش هاي مياني شبه جزيره عربستان يا شهرهاي خاوري ايران كم جمعيت هستند ، قطعا محدوديت منابع آب دراين زمينه تاثير داشته است.
اين استاد دانشگاه شيراز افزود: بنگلادش با سرزميني نزديك به 150هزار كيلومتر مربع كه نزديك به دو استان فارس و كهگيلويه و بويراحمد مساحت دارد نزديك به 165 ميليون نفر جمعيت دارد، پاسخ ساده به اين پرسش آن است كه پراكنش طبيعي جمعيت در هر بخش از كره زمين به اندازه بارش و دسترسي به آب بستگي دارد.
وي اضافه كرد: آمار بانك جهاني گوياي آن است كه در پي افزايش جمعيت و بهره برداري افسار گسيخته از منابع آب، دسترسي مردم ايران به آب آشاميدني كه در سال 1962 ميلادي برابر 5570 متر مكعب به ازاي هر نفر بود در سال 2014 به 1640 متر مكعب كاهش يافته و با شيب تندي در حال كاهش است.
اين پژوهشگر دانشگاه شيراز گفت: در شهرهاي بزرگ اين دسترسي بسيار كمتر است زيرا افزايش جمعيت آنها بسيار گسترده و به يكباره است، اگر آب كلان شهرها كم شود نا آرامي هاي كور سياسي و اقتصادي و درهم ريختگي اجتماعي و ويران شدن نشانه هاي تمدن و شهر نشيني از پيامدهاي بي چون و چراي آن است.
رئيس مركز پژوهش هاي علوم جوي و اقيانوسي دانشگاه شيراز افزود: در حالي كه در گذر شصت هفتاد سال گذشته بارش شيراز اگر كم نشده باشد، افزايشي هم نداشته، جمعيت آن از نزديك به 175 هزار نفر در سال 1335، نزديك به 11 برابر افزايش يافته و در آستانه رسيدن به 2 ميليون نفر در سال1397 است.
ناظم السادات گفت: در همين دوران سطح آبهاي زيرزميني روند كاهشي داشته به گونه اي كه شمار فراواني ازچاه ها حتي با ژرفاي بيش از 100 متر خشك شده اند، آب بسياري از اين چاه ها نيز از ديدگاه آشاميدني زير استاندارد رسيده است.
اين استاد دانشگاه شيراز گفت: ساخت آپارتمان ها، شهرك هاي نوين و پيراموني و هجوم مردم از ديگر شهرستان ها و استان هاي نزديك به شهر شيراز و شهرك هاي پيرامون آن نگران كننده است.
اين استاد دانشگاه شيراز گفت: اين كوچ گستره به كلان شهرها از دستاوردها نسنجيده جمعيتي و كمك هاي بسيار بيشتر دولت به شهرهاي بزرگ و فراموش شدن روستاها و شهرهاي كوچك است، اگر اين روند همچنان ادامه يابد، جمعيت شيراز در آينده نزديك به 3 ميليون نفر مي رسد كه ادامه اين روند فروپاشي شهرهاي بزرگ و كوچك و روستاهاي ما را در پي دارد.
ناظم السادات افزود:مديران استاني و كشوري تاكنون به اين پرسش نپرداخته اند كه آب كلان شهرهايي مانند شيراز تا كي پاسخگو است؟ تا چه ژرفايي مي توان به اميد يافتن آب چاه ها را پايين برد؟ آيا انتقال آب از سدهايي كه در ديگر حوزه هاي آبخيز جاي دارند، پاسخگوي نياز آبي كلان شهرها است؟ بر اين باورم كه بيش از هر كس و كشور رقيب يا دشمن، سياست هاي نادرست محيط زيستي، ما را به شكست خواهد كشاند، كشور و مردم بدون آب، به هر كسي كه ليوان آبي يا لقمه ناني در دستش باشد روي خوش نشان مي دهند.
وي اضافه كرد: بسياري از آمار و دانسته ها گوياي آن هستند كه آب شيراز تاب گسترش فيزيكي و افزايش جمعيت شهر را ندارد بايد چاره انديشي كرد، رشد جمعيت و پراكنش جغرافيايي آن بايد از سوي انديشمندان مديريت شود، اگر امروز در انديشه چاره جويي نباشيم در هنگام قطع شدن آب هيچ كارشناس و دلسوزي توانايي گره گشايي را ندارد.
ناظم السادات گفت: در گام نخست بايد باسرمايه گذاري بر روي شهرستان ها و روستاها و دادن يارانه بيشتر به شهرهاي كوچكتر، از آمدن مردم شهرستان ها به شيراز جلوگيري كرد،در اين راه بايستي دسترسي به آموزش و پرورش، درمان، مخابرات، اينترنت، يارانه نقدي، كمك دولت به شهرداري ها در شهرهاي كوچك در اولويت باشد.
وي لادامه داد:نرخ آب، برق، تلفن و سوخت نيز براي آنان كه در روستاها و شهرهاي كوچك مي مانند بايد كمتر از آناني شود كه در شهرهاي بزرگ زندگي مي كنند، گرچه سخت است ولي زندگي در كلان شهرها بايد همراه با هزينه بيشتر و زندگي در روستاها و شهرهاي كوچك همراه با كمك هاي همه سويه دولت باشد.
منبع خبر:
اکو نيوز
 
تاریخ: ۲۷/۰۶/۱۳۹۷