روابط عمومی دانشگاه شیراز
سه شنبه ۴ تیر ۱۳۹۸
7خرده روايت از همدلي اجتماعي دانشجويان
 
دانشجويان شيرازي در اعتراض به وضعيت كارتن خواب ها مقابل شوراي شهر شب را به صبح رساندند؛ اما اين بار اول نبود.
دانشجويان شيرازي در اعتراض به وضعيت كارتن خواب ها مقابل شوراي شهر شب را به صبح رساندند؛ اما اين بار اول نبود.
به گزارش «فرهيختگان آنلاين»، دانشجويان برخي دانشگاه هاي شيراز سه شنبه شب را در خيابان به صبح رساندند؛ اين عنوان خبري بود كه اوايل صبح روز گذشته در رسانه ها منعكس شد.
دانشجويان دانشگاه هاي شيراز اين بار در حمايت از افراد كارتن خواب شهر، در خيابان و در مقابل شوراي شهر شب را به صبح رساندند. پس از فراگيري و انتشار در اكثر رسانه ها سراغ احسان زيارتي، مسئول بسيج دانشجويي دانشگاه شيراز رفتيم و در گفت وگويي تلفني با او از دلايل اين اقدام سوال كرديم.

او در اين باره به «فرهيختگان» مي گويد: «هفته گذشته خبر فوت يك بانوي كارتن خواب به نام «گلبس» در شيراز، بسياري را اندوهگين كرد. پس از انتشار اين خبر برخي از فعالان دانشجويي نيز اعتراض خود را نسبت به نبود گرمخانه در شيراز و بي توجهي به وضعيت معتادان و كارتن خواب ها اعلام كردند، اما چون اين اعتراض چندان مورد توجه مسئولان قرار نگرفت، تصميم گرفتيم اقدام اجرايي تري انجام دهيم تا مسئولان متوجه عمق اين فاجعه شوند.» زيارتي ادامه مي دهد: «از عصر سه شنبه طبق هماهنگي قبلي كه با تعدادي از دانشجويان دانشگاه هاي مختلف انجام داديم، دانشجويان تجمع اعتراضي مقابل ساختمان شوراي شهر شيراز را آغاز كردند كه در آن زمان نسبت به عدم سازماندهي كارتن خواب ها شعار داديم، اما پس از عدم پاسخگويي مسئولان بنا شد تا زماني كه تصميم اساسي جهت حل مشكل كارتن خواب هاي شيراز اتخاذ نشود، مقابل ساختمان شوراي شهر در سرما بمانيم و آنجا را ترك نكنيم.»

اين فعال دانشجويي در پاسخ به اينكه تاكنون مسئولان در جمع شما حاضر شده اند يا خير؟ عنوان كرد: «با تجمع اعتراضي بسيج دانشجويي دانشگاه شيراز مقابل شوراي شهر، يكي از اعضاي شورا بين دانشجويان حضور پيدا كرد و قرار شد جلسه اي فوري با معاونان و مسئولان ارشد شهر تشكيل شود، اما اگر به نتيجه فوري نرسد، باز اين تجمع ادامه خواهد داشت.»

اين دانشجو با اشاره به اينكه تعداد كارتن خواب ها در سال هاي اخير افزايش پيدا كرده است و مسئولان بايد فكري به حال آن مي كردند، گفت: «طبق قانون يكي از مهم ترين وظايف شوراي هر شهر، به عنوان مركز تصميم گيري در آن شهر، بررسي و شناخت كمبودها، نياز ها و نارسايي هاي اجتماعي، فرهنگي، آموزشي، بهداشتي، اقتصادي و رفاهي حوزه انتخابيه و تهيه طرح ها و پيشنهاد هاي اصلاحي و راه حل هاي كاربردي در اين زمينه ها جهت برنامه ريزي و ارائه آن به مقامات مسئول ذي ربط است. اما امسال در شرايطي وارد فصل سرد زمستان شده ايم كه نه تنها مشكلات گذشته رفع نشده، بلكه به تعداد كارتن خواب ها نيز افزوده شده است.»

گفتني است اين دانشجويان درحال حاضر در ايام امتحانات هستند، اما با اين وجود كتاب ها و جزوه هاي درسي را به همراه دارند تا در خيابان بمانند و براي امتحانات نيز آماده شوند. اين اولين باري نبود كه دانشجويان در خيابان كارتن خوابي را تجربه مي كردند.

كارتن خوابي دانشجويان از تهران تا شيراز



دانشجويان در گذشته هم كارتن خوابي شبانه را تجربه كرده اند، اين اقدام حدود 14 سال پيش توسط تعدادي از دانشجويان در اعتراض به مرگ گاه و بيگاه كارتن خواب هاي تهران در سردي زمستان اتفاق افتاد.

سردي هواي سال 83 پرده از بي عدالتي هايي برداشت كه پيش از آن فرمان هشت ماده اي رهبر انقلاب صادر شده بود، كشور هم در آستانه برگزاري انتخابات سال 84 قرار داشت و نتيجه آن بي عدالتي، تجمع و كارتن خوابي دانشجويان بود كه هم منجر به ساخت گرمخانه براي كارتن خواب ها شد و هم ايجاد يك تشكل دانشجويي جديد به نام «جنبش عدالت خواه دانشجويي».

اصل ماجراي آن روزها از اين قرار بود كه 43 نفر از كارتن خواب هاي تهران بر اثر سرماي زمستان سال 83 فوت مي كنند. همين موضوع افكار عمومي را تحت تاثير قرار داد، اما دانشجويان عضو اين تشكل دست به اقدامي نمادين زده و خود مقابل پنج نهاد رسمي كه همه احزاب و گروه هاي كشور را نمايندگي مي كردند، كارتن خواب مي شوند تا از اين طريق اعتراضي به اين وضع كرده باشند. تعداد اين دانشجويان بيش از 300 دانشجو از دانشگاه هاي تهران بود كه در مقابل ساختمان شهرداري، كميته امداد و سازمان بهزيستي كارتن خوابي كردند. نتيجه اين اقدامات اين بود كه گرمخانه هاي فعلي تهران تاسيس شد يا گسترش يافت و اعضاي موسس هسته مركزي «جنش عدالت خواه دانشجويي» نيز از همين دانشجويان بودند.

گورخواب هايي كه دانشجويان غذايشان دادند



هشتم دي ماه 95 يكي از روستاهاي شهريار سوژه اول رسانه هاي داخلي و خارجي شد. نصيرآباد شهريار (استان تهران) را ديگر مردم با قبرستانش مي شناسند؛ گورستاني كه تا قبل از هفتم دي دو سال گذشته، فقط يك گورستان معمولي بود كه اهالي، مرده هاي كفن پوش را مي آوردند و از در سبزي كه نه قفل داشت و نه دستگيره، رد مي كردند.

مسير را به راست مي پيچيدند و مرده را در گور آماده، خاك مي كردند و هر بار كه براي خواندن فاتحه سر قبر از دست رفته هايشان مي رفتند، جعبه خرما را از بالاي قبرهاي حفرشده در قطعه اي جدا، به پايين خم مي كردند و جلوي ساكنان گورستان مي گرفتند. آنها هم با يك «خدا بيامرزه» مشت ها را پر از خرما مي كردند، سر در گريبان چرك و خسته، دوباره به پايين مي خزيدند. ماجرا آنقدر جامعه را تحت تاثير قرار داد كه دانشجويان در آن زمان از هيچ نوع اقدامي براي رسيدگي به وضع اين افراد دريغ نكردند، تا جايي كه در اقدامي نمادين ماكت مسئولان دولت را براي بازديد با گورخواب ها به گورستان نصيرآباد بردند. اين مساله البته فقط در تهران نبود؛ سال گذشته نيز خبري منتشر شد كه در زابل هم پديده گورخوابي رونق گرفته و هر روز نيز بر تعداد اين افراد بي خانمان افزوده مي شود. با اينكه رسانه ها اقدام به انتشار تصاويري از اين پديده قديمي كردند، در عين ناباوري مسئولان شهر زابل از بيخ قضيه را تكذيب كردند تا اينكه دوباره پاي دانشجويان به ميان آمد. يكي از دانشجويان زابل در صفحه شخصي اش در اينستاگرام مطلبي منتشر كرد كه نشان مي داد آنها از چند وقت پيش اقدام به پخت و پخش غذاي گرم به صورت هر چند روز يكبار در بين گورخواب ها مي كنند و اينكه مسئولان از اساس وجود گورخواب در زابل را تكذيب كرده اند را به چالش كشيد.

بسيج دانشجويي كاپيتان را به ميدان آورد



خوزستان غني اما هميشه فقير اين بار در گرم ترين فصل سال به دليل مشكلات فرسودگي لوله هاي انتقال آب آشاميدني به مشكل اساسي نبود آب براي مردم روبه رو شد. بلافاصله تشكل هاي دانشجويي در اولين روز پس از اين واقعه به پيگيري و جمع آوري آب معدني تا رفع مشكل براي مردم خرمشهر و آبادان اقدام كردند، اما اين همه ماجرا نبود. مسعود شجاعي، بازيكن تيم ملي فوتبال كشورمان همه چيز را از پست اينستاگرامي خودش آغاز كرد؛ او با انتشار پستي در صفحه شخصي اش نسبت به اين مشكل از مسئولان گلايه كرد، اما دانشجويان استان خوزستان در پي اين اقدام شجاعي براي او دعوتنامه ارسال كردند تا با حضور در بين مردم خوزستان مشكلات آنها را از نزديك ببيند و براي آن چاره انديشي كند. اين بازيكن تيم ملي بلافاصله پس از انتشار اين دعوتنامه در رسانه ها با مسئول يكي از تشكل هاي دانشجويي دانشگاه شهيد چمران اهواز ارتباط برقرار مي كند و مي گويد: «خدا خانواده هاتون رو حفظ كنه و تن تون سلامت كه توي اين وضعيت به داد اين مردم مي رسيد. با كمال ميل. من يكي دو روز قبل از سفر تاريخ دقيقش رو به شما اطلاع مي دهم و سعي مي كنم فردا هم يك مبلغي رو به حساب تون واريز كنم. البته اين مبلغ از طرف همه بازيكنان تيم ملي هست و فقط از طرف من نيست. به اميد ديدار به زودي.»او پس از اين ارتباط به خوزستان مي رود و در كنار دانشجويان به كار جهادي ساخت و تجهيز منابع آب آشاميدني در شهرهاي آبادان و خرمشهر اقدام مي كند.

كنفرانس خبري در خرابه هاي ده ونك