روابط عمومی دانشگاه شیراز
پنج شنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۶

ميراث علمي و عملي يك چهره ماندگار/ متفكري كه از اصولش عدول نكرد
 
سخن از مرحوم دكتر علي شريعتمداري است؛ يكي از برجسته ترين شخصيت هاي فرهنگي و علمي كشور كه ضرورت استخراج آراء و ايده هاي فرهنگي و علمي او، بيش از پيش احساس مي شود.
خبرگزاري مهر-گروه فرهنگ: بدون شك، مرحوم دكتر علي شريعتمداري، از جمله برجسته ترين شخصيت هاي فرهنگي كشور است كه نام و يادش تا ابد در ذهن همه فرهنگدوستان و اهالي فرهنگ خواهد ماند؛ شخصيتي موجّه و متين كه به عنوان يكي از اصلي ترين اعضاي ستاد انقلاب فرهنگي (كه بعدها به نام شوراي عالي انقلاب فرهنگي تغييرنام داد)، از نخستين روزهاي تشكيل اين نهاد سياستگذار فرهنگي و با حُكم حضرت امام خميني(ره)، به عضويت اين مركز مغز و قلب فرهنگي كشور درآمد و منشأ خدمات و بركات فراوان شد.

او را بايد از علمي ترين و فرهنگي ترين شخصيت هاي فرهنگي و علمي كشور در طول سال هاي پس از انقلاب دانست؛ شخصيتي كه آرامش مثال زدني اش، الگويي براي همه اهالي فرهنگي و علمي كشور بوده، هست و خواهد بود.

وي در سال 1302 در شيراز به دنيا آمد و سي سال بعد، در سه رشته فلسفه، علوم تربيتي و علوم قضايي، مدرك كارشناسي گرفت.

علي شريعتمداري كارشناسي ارشد و دكتري خود را در دانشگاه هاي ميشيگان و تنسي امريكا و در رشته فلسفه و تعليم و تربيت و برنامه ريزي درسي دريافت كرد.

وي از سن 20 سالگي به تعليم و تربيت به عنوان آموزگار و چند سال بعد، به عنوان دبير پرداخت و در همان سال ها انجمن پيروان اسلام را براي پيگيري فعاليت هاي فرهنگي و سياسي خود راه اندازي كرد؛ فعاليت هايي كه به دستگيري و زنداني شدن او هم منجر شد.

دكتر شريعتمداري از سال 1339، دانشيار دانشگاه شيراز شد و پس از آن هم به عنوان استاد علوم تربيتي در دانشگاه اصفهان به خدمت مشغول شد.

تداوم فعاليت هاي فرهنگي و فعاليت هاي سياسي او در زمان رژيم ستمشاهي سبب شد تا باز هم طعم دستگيري و زنداني شدن را بچشد و اين بار براي ادامه تدريس در دانشگاه، از وي مي خواستند تا براي عدم شركت در فعاليت هاي ضد رژيم، تعهد بدهد؛ امري كه او نپذيرفت و حتي سبب شد كه او براي چند سال، طعم تلخ بيكاري را تجربه كند.

او در برخي سال هاي دهه چهل شمسي، به عنوان استاد مدعو دانشگاه هاي امريكا، به اين كشور رفت و به تدريس پرداخت تا مشخص شود كه ايران مظلوم در آن سال ها، بيش از آنكه بر اسب علم و فرهنگ نشسته باشد؛ بر اريكه سياست و سياست بازي متكي بود.

دكتر علي شريعتمداري با همه اين مشكلات و سختي ها، از اصول خود عدول نكرد و راه روشن فعاليت فرهنگي و علمي را در بستر مبارزات سياسي ادامه داد تا اينكه با فرار شاه از كشور، رايحه خوش استقلال، آزادي و جمهوري اسلامي در كشور طنين انداز شد.

و اما در بازگشت حضرت امام به ميهن، دكتر علي شريعتمداري هم از جمله شخصيت هايي بود كه به استقبال معظم له رفت.

اكنون نوبت آن بود تا دانشگاه هاي كشور، حضور استادان متعهد علمي و فرهنگي بيشتري را تجربه كنند؛ اينگونه بود كه دكتر شريعتمداري از سال 1358 به عنوان استاد تعليم و تربيت دانشگاه تربيت معلم تهران به خدمتگزاري مشغول شد.

مسئوليت وزارت فرهنگ و آموزش عالي در دولت موقت، سرپرستي گروه علوم انساني شوراي عالي انقلاب فرهنگي، سرپرستي دانشكده علوم تربيتي دانشگاه اصفهان، عضويت در هيئت مركزي گزينش استاد، عضويت در شوراي پژوهش هاي علمي كشور، عضويت در شوراي عالي آموزش و پرورش و رياست فرهنگستان علوم جمهوري اسلامي ايران، تنها بخشي از مسئوليت هايي است كه دكتر علي شريعتمداري پس از پيروزي انقلاب اسلامي، آن ها را متقبّل شد.

همچنين نشان درجه يك علمي و نشان درجه يك تعليم و تربيت، از جمله مدال ها و نشان هاي برجسته اين استاد علمي و فرهنگي كشور است.

دكتر شريعتمداري در عين حال سابقه مدير مسئولي چهار نشريه علمي كشور را در كارنامه افتخارات خود دارد.

وي با تأليف و ترجمه بيش از 30 كتاب و همچنين نگارش بيش از 100 مقاله علمي، نقش بسيار مهمي در توسعه و توليد علم در كشور داشت كه از جمله آثار وي مي توان به انقلاب فرهنگي و آزادي دانشگاه، فرهنگ سكوت، روشنفكر كيست، آموزش در حوزه و دانشگاه، تعليم و تربيت اسلامي، جايگاه علوم انساني در توليد علم، نقد و خلاقيت در تفكر و همچنين سياست و خردمندي اشاره كرد.

اين استاد فرهنگي كشور سرانجام در بيستمين روز از دي ماه سال جاري و پس از 93 سال فعاليت فرهنگي و علمي، رخ در نقاب خاك كشيد و به ملكوت پيوست.

و اينك به عنوان پاسداشت چهلمين روز درگذشت اين استاد علم و فرهنگ، وظيفه است تا با ذكر نام و ياد وي، زحمات بي شائبه او را در همه سنگرهاي علمي و فرهنگي، بويژه به عنوان يكي از اصلي ترين و با سابقه ترين اعضاي شوراي عالي انقلاب فرهنگي كشور، پاس داريم و براي روح جاودانه اش، آرزوي برترين علوّ و درجات را داشته باشيم.

در پايان، بايد بر اين نكته پاي فشرد كه جمع آوري خاطرات همكاران و شاگردان دكتر علي شريعتمداري از منش فرهنگي و اخلاقي كم نظير او، مي تواند به عنوان الگويي كاربردي، مورد استفاده همه مسئولان و مديران كشور باشد؛ از اين رو، بر دبيرخانه يا روابط عمومي شوراي عالي انقلاب فرهنگي، فرض است تا نسبت به جمع آوري و انتشار اين خاطرات اقدام نمايد تا سيره عملي و علمي اين استاد برجسته و كم نظير علم و فرهنگ، چراغ راهي براي همه مسئولان و بويژه جوانان امروز و مديران فردا باشد. همچنين آرشيو تصويري به جاي مانده از استاد هم، منبع بسيار مناسبي است تا ايده ها و آراء متعالي ايشان هم، استخراج و در جاي مناسب از آنان استفاده شود؛ ان شاء الله.
منبع خبر:
خبرگزاري مهر
   تاریخ: ۱۱:۰۸ - ۲۸/۱۱/۱۳۹۵   بازدید: ۷۷

نظرات کاربران

نظر شما:
نام: *
ایمیل:
متن: *

(۳۰۰ کاراکتر)